சமீபகாலமாகத் தமிழகத்தில் இடைத்தேர்தல் என்ற "பண மழை' பெய்துவருவதால் அதில் சந்தோஷமாக நனையும் வாக்காளர்கள் தங்களின் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்துக் கொள்வதுடன், மழை பொழிவித்தவர்களின் மனதைக் குளிர்வித்து, நன்றிக்கடன் செலுத்தி வருவதை அத்தேர்தல் முடிவுகள் மூலம் நாம் காண்கிறோம்.
இதுபோன்ற "முன் விதைத்து பின் அறுவடை செய்' என்ற பார்முலா ஒருபுறம் இருந்தாலும், நாட்டுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தும் வகையில் அரசியல் கட்சிகள் மக்களிடையே வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கும் இடைத்தேர்தல்களில் அரசின் வருவாய் இரையாகிறதே என்று கவலைகொள்ளும் சமூக ஆர்வலர்களின் வேதனை "தண்ணீருக்குள் அழுகும் மீன்களின்' கதையாகவே உள்ளது.
ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சியைச் சார்ந்த எம்.எல்.ஏ.வின் செயல்பாட்டில் அக் கட்சியின் தலைமைக்குத் திருப்தியில்லை என்றாலோ, சந்தேகம் ஏற்பட்டாலோ அந்த எம்.எல்.ஏ. "கட்டம்' கட்டப்படுகிறார். சில தினங்களில் நேற்று வரை தமது பரம எதிரியாகப் பாவித்துவந்த மாற்றுக் கட்சிக்குத் தூதுவிட்டு, தனது ஆதரவாளர்களுடன் அங்கு ஐக்கியமாகி, தனது பதவியை ராஜிநாமா செய்வதாக அறிவிக்கிறார்.
எதிரிக் கட்சியில் இணைந்த அவருக்கே எம்.எல்.ஏ. சீட்டு கிடைத்து, தான் ராஜிநாமா செய்த அதே தொகுதியில் போட்டியிட்டு, மீண்டும் மக்களைச் சந்தித்து ஓட்டுக் கேட்டு வெற்றிபெற்று, தனது பதவியைத் தக்கவைத்துக் கொள்கிறார்.
இதைச் சற்று ஆழ்ந்து சிந்தித்துப் பார்த்தால் ஒரு கேலிக்கூத்தான விஷயமாகத்தான் தோன்றுகிறது. "ஒரு தனிப்பட்ட நபரின் சுயநலம் மற்றும் அரசியல் லாபநோக்கில் எடுக்கப்படும் இதுபோன்ற முடிவால் எத்தனை கோடி ரூபாய்களை அரசும், அரசியல் கட்சிகளும் செலவிட வேண்டியுள்ளது' .மக்களின் வரிப்பணம் இப்படியெல்லாம் வீணாகிறதே என்பதை உற்றுநோக்கினால் சமுதாய மேம்பாட்டில் அக்கறை கொண்ட ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் மனதில் கோபம் எழத்தான் செய்யும்.
÷தமிழகத்தில் கடந்த 1997 முதல் 2009 வரை சுமார் 25 சட்டப்பேரவைகளுக்கு இடைத்தேர்தல்கள் நடந்துள்ளன. இவற்றில் 7 தொகுதிகளில் இதுபோன்ற கேலிக்கூத்துகளை எம்.எல்.ஏ.க்கள் அரங்கேற்றியதால் இடைத்தேர்தல்கள் திணிக்கப்பட்டு, மக்களின் வரிப்பணம் பல கோடி ரூபாய் வீணடிக்கப்பட்டுள்ளது.
÷2000}வது ஆண்டில் அறந்தாங்கி தொகுதியில் திருநாவுக்கரசர் ராஜிநாமா செய்ததால் அங்கு இடைத்தேர்தலைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. இதையடுத்து, முதல்வர் பதவியைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காக 2002}ல் தேனி மாவட்டம், ஆண்டிப்பட்டி தொகுதியில் எம்.எல்.ஏ.வாக இருந்த தங்க தமிழ்ச்செல்வனை வலுக்கட்டாயமாக ராஜிநாமா செய்யவைத்து, அதிமுக பொதுச் செயலாளர் ஜெயலலிதா அத் தொகுதியில் நின்று வெற்றி பெற்றார்.
2001-ல் மங்களூர் தொகுதியில் ராஜிநாமா செய்த தொல். திருமாவளவனால், 2004-ல் மக்களவைத் தேர்தலுடன் அத்தொகுதியில் சட்டப்பேரவைக்கு ஒரு இடைத்தேர்தலைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது.
2006-ல் கம்பம், தொண்டாமுத்தூர், பர்கூர், இளையான்குடி போன்ற தொகுதிகளின் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்கள் ராமகிருஷ்ணன், கண்ணப்பன், தம்பிதுரை, ராஜகண்ணப்பன் ஆகியோர் ராஜிநாமா செய்வதாக அறிவித்தனர்.
இதில், ராமகிருஷ்ணன், கண்ணப்பன் ஆகிய இருவரும் மதிமுகவிலிருந்து திமுகவுக்கும், ராஜகண்ணப்பன் திமுகவிலிருந்து அதிமுகவுக்கும், தம்பிதுரை மக்களவைத் தேர்தலில் நிற்பதற்காக தனது எம்.எல்.ஏ. பதவியை ராஜிநாமா செய்ததால் வாக்காளர்களிடையே இடைத்தேர்தல்கள் வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்பட்டது.
இதுபோன்று 12 ஆண்டுகளில் மட்டும் தமிழகத்தில் தேவையில்லாமல் திணிக்கப்பட்ட 11 இடைத்தேர்தல்களுக்கு கோடிக்கணக்கான ரூபாய் அரசு நிதி வீணடிக்கப்பட்டுள்ளது. வன்முறைச் சம்பவங்களில் தாக்கப்பட்டு, பலர் காயமடைந்துள்ளனர். கட்சித் தொண்டர்கள் நூற்றுக்கணக்கானோர் மீது வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
ஒரு தொகுதிக்குத் தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்பட்டதிலிருந்து வாக்குப் பதிவு, வாக்கு எண்ணிக்கை முடியும் வரையில் பல்வேறு அரசியல் கட்சியினரால் அத்தொகுதிக்குள் வலம் வரும் வாகனங்களுக்கு ஆகும் "பெட்ரோல் செலவு' குறித்து கணக்கிட்டால் நமக்குத் தலையே சுற்றும்.
எனவே, சுயநலம், அரசியல் லாபம் கருதி ஒரு தொகுதியில் ராஜிநாமா செய்யும் எம்.எல்.ஏ.வால் இதுபோன்ற வீண் செலவு, பணப்பட்டுவாடா, பதற்றம், வன்முறைச் சம்பவங்கள் போன்றவற்றைத் தவிர்க்கத் தேர்தல் ஆணையமும், அரசும் தகுந்த சட்டத்திருத்தங்களைக் கொண்டு வரவேண்டியது அவசியமாகும்.
சமீபகாலமாக நடைபெற்று வரும் "இடைத்தேர்தல்கள் பார்முலா' அதிகாரம் மற்றும் பணபலம் கொண்டவர்கள்தான் வெற்றி பெறமுடியும் என்பதாகவும், ஊழலுக்கு வழிகோலுபவையாகவுமே உள்ளது. வாக்காளர்களுக்குப் பணத்தாசையைக் காட்டி அவர்களைச் சிந்திக்கவிடாமல் அரசியல்வாதிகள் மேற்கொள்ளும் "சிந்தனைச் சுரண்டலும்' ஓர் குற்றமே.
எம்.எல்.ஏ. பதவியை ராஜிநாமா செய்துவிட்டு வேறு கட்சியில் சேர்ந்தால், அந்த நபர் 5 ஆண்டுகளுக்குத் தேர்தலில் நிற்கத் தடைவிதிக்க வேண்டும். அல்லது அதுபோன்ற சூழ்நிலையில் இடைத்தேர்தலால் அரசுக்கு ஏற்படும் நிதிச் செலவை 50 சதம் வரை அந்த நபரே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பன உள்ளிட்ட சில விதிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்த தேர்தல் ஆணையம் யோசிக்க வேண்டிய தருணம் இது.
கட்டுரையாளர் : கொ.காளீஸ்வரன்
நன்றி : தினமணி
Showing posts with label தேர்தல். Show all posts
Showing posts with label தேர்தல். Show all posts
Tuesday, January 5, 2010
Tuesday, December 29, 2009
வரவேற்கத்தக்க முடிவு
பென்னாகரம் இடைத்தேர்தலைத் தள்ளிவைப்பதும் என்றும், தேர்தலுக்கான மறுதேதி பிறகு அறிவிக்கப்படும் என்றும் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் நவீன் சாவ்லா தெரிவித்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது. தமிழகத்தின் அரசியல் கட்சிகள் பலவற்றின் கோரிக்கையும் பொங்கல் பண்டிகைக் காலத்தில் இத்தேர்தல் நடத்தப்படக்கூடாது என்பதுதான்.
மாநிலத் தேர்தல் ஆணையம் நடத்திய அனைத்துக் கட்சி கூட்டத்தில், 'இடைத்தேர்தல் தேதியை மாற்றி அமைத்தால், அதுவே தவறான முன்னுதாரணம் ஆகிவிடும்' என்று தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் கே.வீ.தங்கபாலு தெரிவித்த கருத்துக்கு திமுக சார்பில் கலந்துகொண்ட அமைச்சர் பொன்முடி ஆதரவு தெரிவித்துள்ளார்.
தீபாவளிப் பண்டிகையின்போது வாழ்த்துத் தெரிவிக்காமல், தமிழர் திருநாளான பொங்கல் பண்டிகைக்கு மட்டுமே வாழ்த்துத் தெரிவிப்பவர் முதல்வர் கருணாநிதி. அதிலும் குறிப்பாக தை முதல் தேதிதான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று அறிவித்தவர். அப்படியிருக்க, தேதியை மாற்ற வேண்டாம் என்று திமுக சார்பில் தெரிவிக்கப்பட்ட கருத்து ஆச்சரியம்தான். இருப்பினும், பென்னாகரம் தொகுதியில் பாமகவுக்குக் கணிசமான செல்வாக்கு இருப்பதையும், அவர்கள் ஏற்கனவே இத்தொகுதியில் இறங்கிப் பணியாற்றத் தொடங்கிவிட்டனர் என்பதையும் பார்க்கும்போது, இத்தேர்தலைத் தள்ளிவைக்காமல் சீக்கிரம் முடித்துவிட திமுகவின் அரசியல் தந்திரம் தெரிகிறது.
இந்தக்கூட்டம் நடத்தப்படும் முன்பாகவே, தேர்தல் தேதியை மாற்ற வேண்டும் என்ற கருத்தை முன்வைத்த கட்சிகள் தெரிவ்த்த சில காரணங்களில் ஒன்று இது- வாக்குகளை விலைக்கு வாங்கும் கட்சியினர் பணப்பட்டுவாடாவை பொங்கள் இனாமாக விநியோகிக்கும்போது இதைப்போலீசார் தடுப்பதோ அல்லது பணத்தைப் பறிமுதல் செய்வதோ இயலாத காரியமாக இருக்கும் என்று கூறப்பட்டது. ஆனால், பணம் கொடுக்கும் கட்சிகளை யாரும் தடுத்துவிட முடியாது என்பதைக் கடந்தகால இடைத்தேர்தல்களில் பார்த்தாகிவிட்டதாலும் தேர்தல் இனாம் அல்லது பொங்கல் இநாம் கேட்டும் வாங்கும் அளவுக்கு வாக்காளர்கள் மத்தியிலும் எதிர்பார்ப்பு தொடங்கிவிட்டது என்பதாலும் இது ஒரு முக்கிய காரணமாகச் சொல்லும்படியாக இல்லாமல் போனது.
ஜனவரி 6-ம் தேதி தொடங்கும் சட்டப்பேரவைக் கூட்டத் தொடரில் அறிவிக்கப்படவுள்ள நலத்திட்டங்கள் குறித்த அறிவிப்புகள் இந்த இடைத்தேர்தலின் வெற்றியில் குரிப்பிடத்தக்க வேறுபாட்டை உருவாக்கும் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலத் தலைவர் வரதராஜன் குறிப்பிட்டுள்ள கருத்து அரசியல் ரீதியில் ஏற்புடையதே.
இந்த விவகாரங்கள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான பண்டிகை பொங்கள். அதுவும் மூன்று நாளைக்குக் கொண்டாடப்படுகின்ற திருவிழா. இதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. மக்கள் அனைவரும் வியாபாரம் மற்றும் பண்டிகைக்கான கொள்முதல்களில் பரபரப்பாக ஈடுபடுவது இந்த நேரத்தில்தான். எல்ல வியாபாரிகளும் தங்கள் நிறுவனங்களை இரவு 10 மணிக்கு மேலும் கூட திறந்து வைத்திருந்து வியாபாரம் பார்த்துவிட ஆர்வம் காட்டும் தருணம் இது. பொங்கல் பண்டிகைக் காலத்தில் இடைத்தேர்தல் நடத்தினால்,அத்தனை வியாபாரமும் பாதிக்கும்.
மேலும், தேர்தலுக்காகக் களப்பணி ஆற்ற வேண்டிய தொண்டர்கள் அனைவருமே உள்ளூர் மக்கள். இவர்கள் ஏதாவது ஒரு தொழிலில் ஈடுபட்டு இருப்பவர்கள்.
இடைத்தேர்தலில் எல்லா கட்சித் தொண்டர்களும் தங்கள் தொழிலை ஒதுக்கிவிட்டு தேர்தல் கள்த்தில் குதிப்பது ழக்கம்தான் என்றாலும், மற்ற நாள்களைக் காட்டிலும், பண்டிகைக் காலத்தில் இவ்வாறு அனைவரும் தங்கள் தொழிலை ஒதுக்கிவிட்டு தேர்தல் கள்த்தில் குதிப்பது வழக்கம்தான் என்றாலும், மற்ற நாள்களைக் காட்டிலும், பண்டிகைக் காலத்தில் இவ்வாறு அனைவரும் தங்கள் தொழிலை விட்விட்டு அரசியல் களத்தில் குதிப்பதால் மக்களுக்குத்தான் அதிக பாதிப்பு. பென்னாகரம் போன்ற சிறிய ஊரில் அத்தனை தையலர்களும் அவரவர் கட்சிக்காகத் தேர்தல் களத்தில் இறங்கிவிட்டால், அப்பகுதி மக்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கான புதுத்துணியைத் தைப்பது எங்கே? ஒருவேளை, போட்டியிடும் கட்சிகள் தங்கள் தொழிலாளர் அணியின் தையலர்கள் அனைவரையும் அழைத்துவந்து இலவசத் துணி, இலவசமாகத் தைத்துத் தரும் பணியைச் செய்தால் அதைத் தேர்தல் ஆணையம் எவ்வாறு தடுக்கும்? இதுபோன்றுதான் எல்லா வேலைகளிலும் தொழிலாளர்கள் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, பண்டிகை கொண்டாடும் ஆர்வத்துக்குத் தடையாக அமையும். வீட்டுக்கு வெள்ளை அடிக்க ஆள் கிடைக்காது.
சென்ற ஆண்டு தமிழக அரசு சார்பில் பொங்கலுக்கு அரிசி, வெல்லம் எல்லாமும் இலவசமாகத் தரப்பட்து. இப்போது இடைத்தேர்தல் நடைபெறும் நேரத்தில் இந்தச் சலுகையை அவர்களுக்கு அளிக்க முடியாது. இதற்காகத் தேர்தல் முடிந்த பிறகு பொங்கல் அரிசி,. வெல்லம் கொடுத்து, தனியாக ஒருநாள் பொங்கலிட்டுக் கொண்டாட முடியமா?
இப்பிரச்சனையில் 'தேர்த்ல் தேதியை மாநில அரசுகளிடம் கலந்து ஆலோசிப்பதில்லை' என்று முதல்வர் கருûணாநித் கூறியிருக்கிறார். ஏன் இத்தகைய நடைமுறை இல்லாமல் போனது என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
மாநிலத்தில் தேர்தல் ஆணைய அலுவலகம் மற்றும் அதற்கான அதிகாரிகள் இருக்கும்போது, ஒரு தொகுதிக்கான இடைத்தேர்தலை நடத்துவதற்கான தேதியை மாநில அரசுடன் கலந்து ஆலோசிப்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியம்? தேதியை நிர்ணயிக்கும் உரிமையைத் தேர்தல் ஆணையம் விட்டுக் கொடுக்க வேண்டியதேயில்லை. ஆனால் இரண்டு மூன்று தேதிகளை மட்டும் தெரிவிக்கும்படி மாநில அரசைக் கேட்டாலும் போதுமே! தொகுதி இடம்பெற்றுள்ள ஒரு மாநில அரசு, இந்த அளவுக்குக்கூட கலந்தோசிக்க உரிமை பெற்றிருக்கவில்லை?
இத்தனை கட்சிகளும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்த பின்னர் அனைத்துக் கட்சிகளையும் அழைத்துக் கருத்துக்களைக் கேட்டிருக்கும் மாநிலத் தேர்தல் ஆணையர் நரேஷ் குப்தாவின் நடவடிக்கையும், தலைமைத் தேர்தல் ஆணையத்தின் முடிவும் சரியானதே. இருப்பினும், இடைத்தேர்தல் தேதியைத் தீர்மானிக்கும்போது மாநில அரசின் கருத்துக்களைக் கேடடறிவதை இனியாகிலும் தேர்தல் ஆணையம் வழக்கமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். இது புதிய நடைமுறையே என்றாலும், இதை மேற்கொள்வதால் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு எந்த கௌரவக் குறைச்சலும் ஏற்பட்டுவிட்டது.
நன்றி : தினமணி
மாநிலத் தேர்தல் ஆணையம் நடத்திய அனைத்துக் கட்சி கூட்டத்தில், 'இடைத்தேர்தல் தேதியை மாற்றி அமைத்தால், அதுவே தவறான முன்னுதாரணம் ஆகிவிடும்' என்று தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் கே.வீ.தங்கபாலு தெரிவித்த கருத்துக்கு திமுக சார்பில் கலந்துகொண்ட அமைச்சர் பொன்முடி ஆதரவு தெரிவித்துள்ளார்.
தீபாவளிப் பண்டிகையின்போது வாழ்த்துத் தெரிவிக்காமல், தமிழர் திருநாளான பொங்கல் பண்டிகைக்கு மட்டுமே வாழ்த்துத் தெரிவிப்பவர் முதல்வர் கருணாநிதி. அதிலும் குறிப்பாக தை முதல் தேதிதான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்று அறிவித்தவர். அப்படியிருக்க, தேதியை மாற்ற வேண்டாம் என்று திமுக சார்பில் தெரிவிக்கப்பட்ட கருத்து ஆச்சரியம்தான். இருப்பினும், பென்னாகரம் தொகுதியில் பாமகவுக்குக் கணிசமான செல்வாக்கு இருப்பதையும், அவர்கள் ஏற்கனவே இத்தொகுதியில் இறங்கிப் பணியாற்றத் தொடங்கிவிட்டனர் என்பதையும் பார்க்கும்போது, இத்தேர்தலைத் தள்ளிவைக்காமல் சீக்கிரம் முடித்துவிட திமுகவின் அரசியல் தந்திரம் தெரிகிறது.
இந்தக்கூட்டம் நடத்தப்படும் முன்பாகவே, தேர்தல் தேதியை மாற்ற வேண்டும் என்ற கருத்தை முன்வைத்த கட்சிகள் தெரிவ்த்த சில காரணங்களில் ஒன்று இது- வாக்குகளை விலைக்கு வாங்கும் கட்சியினர் பணப்பட்டுவாடாவை பொங்கள் இனாமாக விநியோகிக்கும்போது இதைப்போலீசார் தடுப்பதோ அல்லது பணத்தைப் பறிமுதல் செய்வதோ இயலாத காரியமாக இருக்கும் என்று கூறப்பட்டது. ஆனால், பணம் கொடுக்கும் கட்சிகளை யாரும் தடுத்துவிட முடியாது என்பதைக் கடந்தகால இடைத்தேர்தல்களில் பார்த்தாகிவிட்டதாலும் தேர்தல் இனாம் அல்லது பொங்கல் இநாம் கேட்டும் வாங்கும் அளவுக்கு வாக்காளர்கள் மத்தியிலும் எதிர்பார்ப்பு தொடங்கிவிட்டது என்பதாலும் இது ஒரு முக்கிய காரணமாகச் சொல்லும்படியாக இல்லாமல் போனது.
ஜனவரி 6-ம் தேதி தொடங்கும் சட்டப்பேரவைக் கூட்டத் தொடரில் அறிவிக்கப்படவுள்ள நலத்திட்டங்கள் குறித்த அறிவிப்புகள் இந்த இடைத்தேர்தலின் வெற்றியில் குரிப்பிடத்தக்க வேறுபாட்டை உருவாக்கும் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலத் தலைவர் வரதராஜன் குறிப்பிட்டுள்ள கருத்து அரசியல் ரீதியில் ஏற்புடையதே.
இந்த விவகாரங்கள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான பண்டிகை பொங்கள். அதுவும் மூன்று நாளைக்குக் கொண்டாடப்படுகின்ற திருவிழா. இதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. மக்கள் அனைவரும் வியாபாரம் மற்றும் பண்டிகைக்கான கொள்முதல்களில் பரபரப்பாக ஈடுபடுவது இந்த நேரத்தில்தான். எல்ல வியாபாரிகளும் தங்கள் நிறுவனங்களை இரவு 10 மணிக்கு மேலும் கூட திறந்து வைத்திருந்து வியாபாரம் பார்த்துவிட ஆர்வம் காட்டும் தருணம் இது. பொங்கல் பண்டிகைக் காலத்தில் இடைத்தேர்தல் நடத்தினால்,அத்தனை வியாபாரமும் பாதிக்கும்.
மேலும், தேர்தலுக்காகக் களப்பணி ஆற்ற வேண்டிய தொண்டர்கள் அனைவருமே உள்ளூர் மக்கள். இவர்கள் ஏதாவது ஒரு தொழிலில் ஈடுபட்டு இருப்பவர்கள்.
இடைத்தேர்தலில் எல்லா கட்சித் தொண்டர்களும் தங்கள் தொழிலை ஒதுக்கிவிட்டு தேர்தல் கள்த்தில் குதிப்பது ழக்கம்தான் என்றாலும், மற்ற நாள்களைக் காட்டிலும், பண்டிகைக் காலத்தில் இவ்வாறு அனைவரும் தங்கள் தொழிலை ஒதுக்கிவிட்டு தேர்தல் கள்த்தில் குதிப்பது வழக்கம்தான் என்றாலும், மற்ற நாள்களைக் காட்டிலும், பண்டிகைக் காலத்தில் இவ்வாறு அனைவரும் தங்கள் தொழிலை விட்விட்டு அரசியல் களத்தில் குதிப்பதால் மக்களுக்குத்தான் அதிக பாதிப்பு. பென்னாகரம் போன்ற சிறிய ஊரில் அத்தனை தையலர்களும் அவரவர் கட்சிக்காகத் தேர்தல் களத்தில் இறங்கிவிட்டால், அப்பகுதி மக்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கான புதுத்துணியைத் தைப்பது எங்கே? ஒருவேளை, போட்டியிடும் கட்சிகள் தங்கள் தொழிலாளர் அணியின் தையலர்கள் அனைவரையும் அழைத்துவந்து இலவசத் துணி, இலவசமாகத் தைத்துத் தரும் பணியைச் செய்தால் அதைத் தேர்தல் ஆணையம் எவ்வாறு தடுக்கும்? இதுபோன்றுதான் எல்லா வேலைகளிலும் தொழிலாளர்கள் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, பண்டிகை கொண்டாடும் ஆர்வத்துக்குத் தடையாக அமையும். வீட்டுக்கு வெள்ளை அடிக்க ஆள் கிடைக்காது.
சென்ற ஆண்டு தமிழக அரசு சார்பில் பொங்கலுக்கு அரிசி, வெல்லம் எல்லாமும் இலவசமாகத் தரப்பட்து. இப்போது இடைத்தேர்தல் நடைபெறும் நேரத்தில் இந்தச் சலுகையை அவர்களுக்கு அளிக்க முடியாது. இதற்காகத் தேர்தல் முடிந்த பிறகு பொங்கல் அரிசி,. வெல்லம் கொடுத்து, தனியாக ஒருநாள் பொங்கலிட்டுக் கொண்டாட முடியமா?
இப்பிரச்சனையில் 'தேர்த்ல் தேதியை மாநில அரசுகளிடம் கலந்து ஆலோசிப்பதில்லை' என்று முதல்வர் கருûணாநித் கூறியிருக்கிறார். ஏன் இத்தகைய நடைமுறை இல்லாமல் போனது என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
மாநிலத்தில் தேர்தல் ஆணைய அலுவலகம் மற்றும் அதற்கான அதிகாரிகள் இருக்கும்போது, ஒரு தொகுதிக்கான இடைத்தேர்தலை நடத்துவதற்கான தேதியை மாநில அரசுடன் கலந்து ஆலோசிப்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியம்? தேதியை நிர்ணயிக்கும் உரிமையைத் தேர்தல் ஆணையம் விட்டுக் கொடுக்க வேண்டியதேயில்லை. ஆனால் இரண்டு மூன்று தேதிகளை மட்டும் தெரிவிக்கும்படி மாநில அரசைக் கேட்டாலும் போதுமே! தொகுதி இடம்பெற்றுள்ள ஒரு மாநில அரசு, இந்த அளவுக்குக்கூட கலந்தோசிக்க உரிமை பெற்றிருக்கவில்லை?
இத்தனை கட்சிகளும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்த பின்னர் அனைத்துக் கட்சிகளையும் அழைத்துக் கருத்துக்களைக் கேட்டிருக்கும் மாநிலத் தேர்தல் ஆணையர் நரேஷ் குப்தாவின் நடவடிக்கையும், தலைமைத் தேர்தல் ஆணையத்தின் முடிவும் சரியானதே. இருப்பினும், இடைத்தேர்தல் தேதியைத் தீர்மானிக்கும்போது மாநில அரசின் கருத்துக்களைக் கேடடறிவதை இனியாகிலும் தேர்தல் ஆணையம் வழக்கமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். இது புதிய நடைமுறையே என்றாலும், இதை மேற்கொள்வதால் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையத்துக்கு எந்த கௌரவக் குறைச்சலும் ஏற்பட்டுவிட்டது.
நன்றி : தினமணி
Monday, October 12, 2009
மகாராஷ்டிர தேர்தல்: காங்கிரஸýக்கு ஆதாயமா?
திரைப்படத் தயாரிப்பாளரான கரண் ஜோஹர், சமீபத்தில் மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை அமைப்பின் தலைவர் ராஜ் தாக்கரேயைச் சந்தித்து, தனது படத்தில் "மும்பை' என்ற வார்த்தையை "பம்பாய்' எனப் பயன்படுத்தியதற்காக மன்னிப்புக் கேட்டுள்ளார். இதனால் எல்லாம் மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் வாக்காளர்கள் மனதில் எந்தவித மாற்றமும் ஏற்படப் போவதில்லை.
எனினும் இதன் மூலம் ஜோஹர் தனது படம் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் திரையிடப்படுவதை உறுதி செய்துள்ளார். அவ்வளவுதான்! திரைப்படங்களுக்குத் தணிக்கை அதிகாரிகள்தான் நற்சான்றிதழ் கொடுத்து படத்தை வெளியிட அனுமதி அளிப்பது வழக்கம். ஆனால், தங்கள் படம் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் தியேட்டரில் ஓடவேண்டுமானால், அதற்கு முன்னதாக மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை அமைப்பிடமும் அனுமதி பெற வேண்டும் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.
இதுதொடர்பாக கரண் ஜோஹர் மகாராஷ்டிர மாநில முதல்வர் அசோக் சவாணை நாடவில்லை. ஆனால், அவசரம் அவசரமாக ராஜ் தாக்கரேயைச் சந்தித்துள்ளார். "சாட்சிக்காரன் காலில் விழுவதைவிட சண்டைக்காரன் காலிலேயே விழுந்துவிட்டால் பிரச்னை ஏதும் இருக்காது' என்று அவர் எண்ணியிருக்கலாம்.
அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் இதைப் பார்த்தால் இதனால் காங்கிரஸýக்குத்தான் லாபம் என்பது தெரியவரும். மகாராஷ்டிரத்தில் இப்போதைய நிலையில் முடிசூடா மன்னனாக இருப்பவர் மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை அமைப்பின் தலைவர் ராஜ் தாக்கரேதான். அவரது செல்வாக்கு உயர்ந்தால் பரவாயில்லை. அதனால் பெரிய பாதிப்பு ஒன்றும் இல்லை. ஆனால், சிவசேனை என்ற கிழட்டுப் புலி மீண்டும் தலையெடுத்துவிடக்கூடாது என்று நினைக்கிறது காங்கிரஸ்.
சிவசேனையிலிருந்து ராஜ் தாக்கரே பிரிந்து வந்து தனிக் கட்சியை உருவாக்கி நடத்தி வருவதால் காங்கிரஸýக்குத்தான் லாபம்.
அண்மையில் நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் மும்பை, தாணே பகுதியில் 17 இடங்களைக் கைப்பற்றியுள்ளது காங்கிரஸ்.
மகாராஷ்டிரம், ஹரியாணா உள்ளிட்ட மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட மாநிலங்களில் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்கள் நடைபெற உள்ளன. ஹரியாணாவில் மீண்டும் காங்கிரஸ் ஆட்சியமைத்தால் அங்கு காங்கிரஸ் புதுவிதமான சவாலை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அப்படியொரு நிலை அங்கு உருவாகலாம்.
ஒருமுறைக்கு மேல் முதல்வராக இருந்தவர்கள் மேலிடத் தலையீடு இல்லாமல் சுதந்திரமாகச் செயல்பட நினைக்கிறார்கள்.
ஆந்திர மாநிலத்தில் ஒய்.எஸ். ராஜசேகர ரெட்டியின் திடீர் மரணத்துக்குப் பிறகு அவரது மகன் ஜெகன்மோகன் ரெட்டியை எப்படியாவது முதல்வராக்க வேண்டும் என்று சிலர் பிடிவாதமாகக் கோரி வருகிறார்கள். எல்லைப்புற மாநிலமான அருணாச்சல பிரதேசத்தில் தேர்தல் முடிவு எப்படியிருக்கும் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், உண்மையான தேர்தல் போட்டி மகாராஷ்டிரத்தில்தான்.
மகாராஷ்டிரத்தில் இந்த முறையும் பாஜக, சிவசேனை கூட்டணி அமைத்துத் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறது. மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனையின் செல்வாக்கு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் நிலையில், இந்தக் கூட்டணி வெற்றியைக் குவிக்குமா என்பது கேள்விக்குறிதான். மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை, வட இந்தியர்களைத் தாக்கிப் பேசி வருகிறது. இதனால் பிராமணர்கள், ராஜபுதனத்தினர், இதர பிற்பட்ட வகுப்பினர்கள், உ.பி. மற்றும் பிகாரைச் சேர்ந்த தலித்துகள் "பையாக்கள்' என்ற ஒரே பிரிவாகத் தனித்து நின்று காங்கிரûஸ ஆதரிக்க முடிவு செய்துள்ளனர்.
கடந்த சில ஆண்டுகளாக மராத்தி பேசும் மக்களிடம் ஒருவித விரக்தி ஏற்பட்டுள்ளது. வெளி மாநிலத்தவர்கள் மீது அவர்களுக்குக் கோபம் உள்ளது. ஆனால், உண்மை நிலவரம் என்னவெனில் வெளிமாநிலத்தவர்கள்தான் அங்கு உழைப்பதுடன் செல்வாக்காகவும் உள்ளனர்.
சாதாரண நிலையில் உள்ள பேப்பர் போடும் பையனிலிருந்து, பால்காரர், காய்கறி வியாபாரி, டாக்ஸி டிரைவர் வரை அனைவரும் வெளிமாநிலத்தவர்தான். இவர்களுக்கு எதிராக தீவிர பிரசாரம் செய்வதன் மூலம் தேர்தலில் ஆதாயம் அடையப் பார்க்கிறது மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை.
ராஜ் தாக்கரேயின் நோக்கமெல்லாம் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் வெற்றிவாகை சூடவேண்டும் என்பதல்ல. உத்தவ் தாக்கரேயின் கை ஓங்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். அதுமட்டுமல்ல; இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் நடைபெற உள்ள மும்பை மாநகராட்சித் தேர்தலில் வென்று தற்போது சிவசேனை கட்டுப்பாட்டில் உள்ள மாநகராட்சியை தங்கள் வசம் கொண்டுவந்துவிட வேண்டும் என்பதுதான்.
ராஜ் தாக்கரேயின் அரசியல் விளையாட்டை நன்கு புரிந்துகொண்டுள்ள சிவசேனை கட்சி, மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை, காங்கிரஸ் இரண்டையும் தோற்கடிக்க பல்வேறு முயற்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறது. உத்தவ் தாக்கரேயும் "நீங்கள் பால் தாக்கரே மீது உண்மையிலேயே அன்பு கொண்டிருந்தால் தேர்தலில் சிவசேனை கட்சிக்கு வெற்றியைத் தேடித் தாருங்கள்' என்று தொண்டர்களிடம் வலியுறுத்திக் கேட்டுக் கொண்டுள்ளார்.
தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் சரத்பவாரும் இதுதான் தனது கடைசித் தேர்தல் என்றும் அரசியலிலிருந்து ஓய்வுபெற்று இளைஞர்களுக்கு வழிகாட்டப் போவதாகவும் கூறியுள்ளார். இந்தத் தேர்தல் பால் தாக்கரேவுக்கும் ராஜ் தாக்கரேவுக்கும் இடையிலான போட்டி என்பது போலவும், இது தனக்கும் (உத்தவ் தாக்கரே), ராஜ் தாக்கரேவுக்கும் இடையிலான போட்டி அல்ல என்பது போலவும் உத்தவ் தாக்கரே பேசி வருகிறார். உடல்நலம் இல்லாமல் இருக்கும் பால் தாக்கரேவுக்கும் இது கடைசித் தேர்தலாக இருக்கும் என்று தெரிகிறது. எப்படியாவது தமது மகனை மும்பையின் முடிசூடா மன்னராக்க வேண்டும் என்பதுதான் பால் தாக்கரேயின் ஆசை.
தற்போதுள்ள அரசியல் சூழ்நிலையில் சரத் பவார், தனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கும்பட்சத்தில் தனக்கு நெருக்கமான ஒருவரை மாநில முதல்வராக ஆட்சிப் பீடத்தில் அமர்த்தலாம். இன்னும் சொல்லப்போனால் தமக்குச் சாதகமான நிலை ஏற்பட்டால் கட்சியை அவர் காங்கிரஸýடன் இணைத்துவிடவும் முடிவு எடுக்கலாம்.
மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் மூன்றாவது அணி என்பது எடுபடவில்லை. குடியரசுக் கட்சி (கவாய் பிரிவு), காங்கிரஸ்-தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியை ஆதரிப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது. இதேபோல வடஇந்தியர்களும், முஸ்லிம்களும் காங்கிரஸ் பக்கம்தான் உள்ளனர். சமாஜவாதி கட்சியைப் பொருத்தவரை அந்தக் கட்சிக்கு மாநிலத்தில் முன்பு இருந்த செல்வாக்கு இப்போது இல்லை.
இதர மாநிலங்களில் நடைபெற உள்ள தேர்தலைவிட மகாராஷ்டிர மாநிலத் தேர்தல் மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்தது. இதற்குப் பல்வேறு காரணங்களைச் சொல்லலாம். காங்கிரஸ்-தேசியவாத காங்கிரஸ் கூட்டணி மூன்றாவது முறையாக ஆட்சியைப் பிடித்தால் அது காங்கிரஸýக்குப் புத்துணர்வைக் கொடுக்கும். அதுமட்டுமல்ல; 2014-ல் தனித்து ஆட்சியைப் பிடிக்க இது வழிகோலலாம்.
மற்றொருபுறம் பார்த்தால் சமீபத்தில் நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் ஓரளவு கணிசமான இடங்களைப் பிடித்துள்ளது பாஜக-சிவசேனை கூட்டணி. சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பாஜக அதிக இடங்களில் வென்று கட்சிக்குப் புத்துயிரூட்டலாம். இந்தத் தேர்தல் அந்தக் கட்சிக்கு வாழ்வா-சாவா என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
சிவசேனை கட்சியின் எதிர்காலம் என்ன என்பது இந்தத் தேர்தல் மூலம் தெளிவாகிவிடும் என்று தெரிகிறது. ஏனெனில் சிவசேனை கட்சி நாளுக்கு நாள் தனது செல்வாக்கை இழந்து வருகிறது. அதை ஒரு கிழட்டுப் புலிபோல மக்கள் கருதுகிறார்கள். ஒரு வீரியம் நிறைந்த கட்சி போல அதன் செயல்பாடுகள் இல்லை என்றே பலரும் நினைக்கின்றனர். நகர்ப்புறங்களில் அதன் தலைவர்கள் தோல்வியைத் தழுவி வருகின்றனர். ஊரகப் பகுதிகளில் மட்டுமே அவர்களின் செல்வாக்கு நீடித்து வருகிறது.
ஒவ்வொரு கட்சிக்கும் ஒருவிதமான தேர்தல் உத்தி இருக்கும். ஆனால், கவலை தரும் விஷயம் என்னவெனில் மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனைக்கு காங்கிரஸ் மறைமுகமாக ஆதரவு அளித்து வருவதுதான். இதன் மூலம் குறுகிய லாபம் அடைய காங்கிரஸ் நினைக்கிறது.
1970-களில் மகாராஷ்டிரத்தில் கம்யூனிஸ்டுகளைச் சமாளிக்க காங்கிரஸ், சிவசேனையை ஆதரித்தது. அதுபோல இப்போது மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனையை காங்கிரஸ் ஆதரிக்கிறது.
ராஜ் தாக்கரேயை வளரவிட்டால் மீண்டும் அவரது கட்சியைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது காங்கிரஸýக்கு பெரும் தலைவலியாகப் போய்விடும்.
மத அடிப்படையிலான அரசியல் எப்படி ஆபத்தானதோ அதேபோல மொழி அடிப்படையிலான அரசியலும் ஆபத்தானது. இதை காங்கிரஸ் புரிந்துகொண்டு செயல்பட வேண்டும்.
கட்டுரையாளர் :நீரஜா சௌத்ரி
நன்றி : தினமணி
எனினும் இதன் மூலம் ஜோஹர் தனது படம் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் திரையிடப்படுவதை உறுதி செய்துள்ளார். அவ்வளவுதான்! திரைப்படங்களுக்குத் தணிக்கை அதிகாரிகள்தான் நற்சான்றிதழ் கொடுத்து படத்தை வெளியிட அனுமதி அளிப்பது வழக்கம். ஆனால், தங்கள் படம் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் தியேட்டரில் ஓடவேண்டுமானால், அதற்கு முன்னதாக மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை அமைப்பிடமும் அனுமதி பெற வேண்டும் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.
இதுதொடர்பாக கரண் ஜோஹர் மகாராஷ்டிர மாநில முதல்வர் அசோக் சவாணை நாடவில்லை. ஆனால், அவசரம் அவசரமாக ராஜ் தாக்கரேயைச் சந்தித்துள்ளார். "சாட்சிக்காரன் காலில் விழுவதைவிட சண்டைக்காரன் காலிலேயே விழுந்துவிட்டால் பிரச்னை ஏதும் இருக்காது' என்று அவர் எண்ணியிருக்கலாம்.
அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் இதைப் பார்த்தால் இதனால் காங்கிரஸýக்குத்தான் லாபம் என்பது தெரியவரும். மகாராஷ்டிரத்தில் இப்போதைய நிலையில் முடிசூடா மன்னனாக இருப்பவர் மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை அமைப்பின் தலைவர் ராஜ் தாக்கரேதான். அவரது செல்வாக்கு உயர்ந்தால் பரவாயில்லை. அதனால் பெரிய பாதிப்பு ஒன்றும் இல்லை. ஆனால், சிவசேனை என்ற கிழட்டுப் புலி மீண்டும் தலையெடுத்துவிடக்கூடாது என்று நினைக்கிறது காங்கிரஸ்.
சிவசேனையிலிருந்து ராஜ் தாக்கரே பிரிந்து வந்து தனிக் கட்சியை உருவாக்கி நடத்தி வருவதால் காங்கிரஸýக்குத்தான் லாபம்.
அண்மையில் நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் மும்பை, தாணே பகுதியில் 17 இடங்களைக் கைப்பற்றியுள்ளது காங்கிரஸ்.
மகாராஷ்டிரம், ஹரியாணா உள்ளிட்ட மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட மாநிலங்களில் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல்கள் நடைபெற உள்ளன. ஹரியாணாவில் மீண்டும் காங்கிரஸ் ஆட்சியமைத்தால் அங்கு காங்கிரஸ் புதுவிதமான சவாலை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அப்படியொரு நிலை அங்கு உருவாகலாம்.
ஒருமுறைக்கு மேல் முதல்வராக இருந்தவர்கள் மேலிடத் தலையீடு இல்லாமல் சுதந்திரமாகச் செயல்பட நினைக்கிறார்கள்.
ஆந்திர மாநிலத்தில் ஒய்.எஸ். ராஜசேகர ரெட்டியின் திடீர் மரணத்துக்குப் பிறகு அவரது மகன் ஜெகன்மோகன் ரெட்டியை எப்படியாவது முதல்வராக்க வேண்டும் என்று சிலர் பிடிவாதமாகக் கோரி வருகிறார்கள். எல்லைப்புற மாநிலமான அருணாச்சல பிரதேசத்தில் தேர்தல் முடிவு எப்படியிருக்கும் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், உண்மையான தேர்தல் போட்டி மகாராஷ்டிரத்தில்தான்.
மகாராஷ்டிரத்தில் இந்த முறையும் பாஜக, சிவசேனை கூட்டணி அமைத்துத் தேர்தலில் போட்டியிடுகிறது. மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனையின் செல்வாக்கு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் நிலையில், இந்தக் கூட்டணி வெற்றியைக் குவிக்குமா என்பது கேள்விக்குறிதான். மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை, வட இந்தியர்களைத் தாக்கிப் பேசி வருகிறது. இதனால் பிராமணர்கள், ராஜபுதனத்தினர், இதர பிற்பட்ட வகுப்பினர்கள், உ.பி. மற்றும் பிகாரைச் சேர்ந்த தலித்துகள் "பையாக்கள்' என்ற ஒரே பிரிவாகத் தனித்து நின்று காங்கிரûஸ ஆதரிக்க முடிவு செய்துள்ளனர்.
கடந்த சில ஆண்டுகளாக மராத்தி பேசும் மக்களிடம் ஒருவித விரக்தி ஏற்பட்டுள்ளது. வெளி மாநிலத்தவர்கள் மீது அவர்களுக்குக் கோபம் உள்ளது. ஆனால், உண்மை நிலவரம் என்னவெனில் வெளிமாநிலத்தவர்கள்தான் அங்கு உழைப்பதுடன் செல்வாக்காகவும் உள்ளனர்.
சாதாரண நிலையில் உள்ள பேப்பர் போடும் பையனிலிருந்து, பால்காரர், காய்கறி வியாபாரி, டாக்ஸி டிரைவர் வரை அனைவரும் வெளிமாநிலத்தவர்தான். இவர்களுக்கு எதிராக தீவிர பிரசாரம் செய்வதன் மூலம் தேர்தலில் ஆதாயம் அடையப் பார்க்கிறது மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை.
ராஜ் தாக்கரேயின் நோக்கமெல்லாம் சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் வெற்றிவாகை சூடவேண்டும் என்பதல்ல. உத்தவ் தாக்கரேயின் கை ஓங்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். அதுமட்டுமல்ல; இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் நடைபெற உள்ள மும்பை மாநகராட்சித் தேர்தலில் வென்று தற்போது சிவசேனை கட்டுப்பாட்டில் உள்ள மாநகராட்சியை தங்கள் வசம் கொண்டுவந்துவிட வேண்டும் என்பதுதான்.
ராஜ் தாக்கரேயின் அரசியல் விளையாட்டை நன்கு புரிந்துகொண்டுள்ள சிவசேனை கட்சி, மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனை, காங்கிரஸ் இரண்டையும் தோற்கடிக்க பல்வேறு முயற்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறது. உத்தவ் தாக்கரேயும் "நீங்கள் பால் தாக்கரே மீது உண்மையிலேயே அன்பு கொண்டிருந்தால் தேர்தலில் சிவசேனை கட்சிக்கு வெற்றியைத் தேடித் தாருங்கள்' என்று தொண்டர்களிடம் வலியுறுத்திக் கேட்டுக் கொண்டுள்ளார்.
தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் சரத்பவாரும் இதுதான் தனது கடைசித் தேர்தல் என்றும் அரசியலிலிருந்து ஓய்வுபெற்று இளைஞர்களுக்கு வழிகாட்டப் போவதாகவும் கூறியுள்ளார். இந்தத் தேர்தல் பால் தாக்கரேவுக்கும் ராஜ் தாக்கரேவுக்கும் இடையிலான போட்டி என்பது போலவும், இது தனக்கும் (உத்தவ் தாக்கரே), ராஜ் தாக்கரேவுக்கும் இடையிலான போட்டி அல்ல என்பது போலவும் உத்தவ் தாக்கரே பேசி வருகிறார். உடல்நலம் இல்லாமல் இருக்கும் பால் தாக்கரேவுக்கும் இது கடைசித் தேர்தலாக இருக்கும் என்று தெரிகிறது. எப்படியாவது தமது மகனை மும்பையின் முடிசூடா மன்னராக்க வேண்டும் என்பதுதான் பால் தாக்கரேயின் ஆசை.
தற்போதுள்ள அரசியல் சூழ்நிலையில் சரத் பவார், தனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கும்பட்சத்தில் தனக்கு நெருக்கமான ஒருவரை மாநில முதல்வராக ஆட்சிப் பீடத்தில் அமர்த்தலாம். இன்னும் சொல்லப்போனால் தமக்குச் சாதகமான நிலை ஏற்பட்டால் கட்சியை அவர் காங்கிரஸýடன் இணைத்துவிடவும் முடிவு எடுக்கலாம்.
மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் மூன்றாவது அணி என்பது எடுபடவில்லை. குடியரசுக் கட்சி (கவாய் பிரிவு), காங்கிரஸ்-தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியை ஆதரிப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது. இதேபோல வடஇந்தியர்களும், முஸ்லிம்களும் காங்கிரஸ் பக்கம்தான் உள்ளனர். சமாஜவாதி கட்சியைப் பொருத்தவரை அந்தக் கட்சிக்கு மாநிலத்தில் முன்பு இருந்த செல்வாக்கு இப்போது இல்லை.
இதர மாநிலங்களில் நடைபெற உள்ள தேர்தலைவிட மகாராஷ்டிர மாநிலத் தேர்தல் மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்தது. இதற்குப் பல்வேறு காரணங்களைச் சொல்லலாம். காங்கிரஸ்-தேசியவாத காங்கிரஸ் கூட்டணி மூன்றாவது முறையாக ஆட்சியைப் பிடித்தால் அது காங்கிரஸýக்குப் புத்துணர்வைக் கொடுக்கும். அதுமட்டுமல்ல; 2014-ல் தனித்து ஆட்சியைப் பிடிக்க இது வழிகோலலாம்.
மற்றொருபுறம் பார்த்தால் சமீபத்தில் நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் ஓரளவு கணிசமான இடங்களைப் பிடித்துள்ளது பாஜக-சிவசேனை கூட்டணி. சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பாஜக அதிக இடங்களில் வென்று கட்சிக்குப் புத்துயிரூட்டலாம். இந்தத் தேர்தல் அந்தக் கட்சிக்கு வாழ்வா-சாவா என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
சிவசேனை கட்சியின் எதிர்காலம் என்ன என்பது இந்தத் தேர்தல் மூலம் தெளிவாகிவிடும் என்று தெரிகிறது. ஏனெனில் சிவசேனை கட்சி நாளுக்கு நாள் தனது செல்வாக்கை இழந்து வருகிறது. அதை ஒரு கிழட்டுப் புலிபோல மக்கள் கருதுகிறார்கள். ஒரு வீரியம் நிறைந்த கட்சி போல அதன் செயல்பாடுகள் இல்லை என்றே பலரும் நினைக்கின்றனர். நகர்ப்புறங்களில் அதன் தலைவர்கள் தோல்வியைத் தழுவி வருகின்றனர். ஊரகப் பகுதிகளில் மட்டுமே அவர்களின் செல்வாக்கு நீடித்து வருகிறது.
ஒவ்வொரு கட்சிக்கும் ஒருவிதமான தேர்தல் உத்தி இருக்கும். ஆனால், கவலை தரும் விஷயம் என்னவெனில் மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனைக்கு காங்கிரஸ் மறைமுகமாக ஆதரவு அளித்து வருவதுதான். இதன் மூலம் குறுகிய லாபம் அடைய காங்கிரஸ் நினைக்கிறது.
1970-களில் மகாராஷ்டிரத்தில் கம்யூனிஸ்டுகளைச் சமாளிக்க காங்கிரஸ், சிவசேனையை ஆதரித்தது. அதுபோல இப்போது மகாராஷ்டிர நிர்மாண் சேனையை காங்கிரஸ் ஆதரிக்கிறது.
ராஜ் தாக்கரேயை வளரவிட்டால் மீண்டும் அவரது கட்சியைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது காங்கிரஸýக்கு பெரும் தலைவலியாகப் போய்விடும்.
மத அடிப்படையிலான அரசியல் எப்படி ஆபத்தானதோ அதேபோல மொழி அடிப்படையிலான அரசியலும் ஆபத்தானது. இதை காங்கிரஸ் புரிந்துகொண்டு செயல்பட வேண்டும்.
கட்டுரையாளர் :நீரஜா சௌத்ரி
நன்றி : தினமணி
Saturday, June 27, 2009
ஜாகுவார், லேண்ட்ரோவரால் டாடா மோட்டார்ஸூக்கு நஷ்டம் ரூ.2,505 கோடி
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வாகன தயாரிப்பாளரான டாடா மோட்டார்ஸ், 2008 - 09 நிதி ஆண்டில் ரூ.2,505 கோடி நிகர நஷ்டம் அடைந்திருக்கிறது. இங்கிலாந்தின் சொகுசு கார் கம்பெனிகளான ஜாகுவார் மற்றும் லேண்ட்ரோவரை கடந்த வருடம் ஜூன் மாதத்தில் 2.5 பில்லியன் டாலருக்கு டாடா மோட்டார்ஸ் வாங்கியதை அடுத்து, இந்த நஷ்டம் ஏற்பட்டிருப்பதாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஜாகுவார், லேண்ட்ரோவர் நிறுவனங்களால் மட்டும் டாடா மோட்டார்ஸூக்கு ரூ.1,777 கோடி நஷ்டம் அடைந்திருக்கிறது. டாடா மோட்டார்ஸின் கைக்கு ஜாகுவார் மற்றும் லேண்ட்ரோவர் வந்ததற்கு பின், அந்த இரு கார்களின் வருடாந்தர விற்பனை 32 சதவீதம் குறைந்து 1.67 லட்சமாகி இருக்கிறது. லேண்ட் ரோவரின் விற்பனை 1.98 லட்சத்தில் இருந்து 1.2 லட்சமாகவும், ஜாகுவாரின் விற்பனை 1,000 கார்கள் குறைந்து 47,000 ஆகவும் ஆகி விட்டது. இது குறித்து கருத்து தெரிவித்த டாடா மோட்டார்ஸ் வைஸ் சேர்மன் ரவி காந்த், கடந்த நிதி ஆண்டில் ஜாகுவார் மற்றும் லேண்ட்ரோவரின் விற்பனை வட அமெரிக்காவில் 37 சதவீதமும் இங்கிலாந்தில் 31 சதவீதமும் குறைந்திருந்தது என்றார். ஆனால் இப்போது, அங்கு நிலைமை மாறி வருகிறது. விற்பனை அதிகரித்து வருகிறது என்றார்.நன்றி : தினமலர்
Sunday, April 19, 2009
ஓடப்பர் உதையப்பரானால்...
வேட்பாளர்கள் அதிகாரபூர்வமாகச் செலவிட வேண்டிய வரம்பு லட்சங்களில் இருந்தாலும், ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் பல கோடிகள், தெருக்கோடிகளில் புரள்கின்றன என்பது ஊரறிந்த ரகசியம். பதவிக்காக பல நூறு கோடிகளை வாரி இறைத்து ஆட்சியைப் பிடிக்க எத்தனிக்கும் அரசியல் கட்சிகளில் ஏதாவது ஒன்று, தெருவோரப் பராரிக்காகக் குரல் எழுப்புகிறதா என்று பார்த்தால், அப்படி ஒரு சிந்தனையே எந்தவொரு அரசியல் இயக்கத்துக்கும் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. வாக்குகளைப் பெற பிரியாணி விருந்து தரப்படுவதாக எல்லாம் செய்திகள் வருகின்றன. ஆனால், அன்றாடம் காய்ச்சிகளின் வாழ்வில் நிரந்தரமாக அவனது பசியைத் தீர்க்க வேண்டாம். அதற்கான திட்டங்களையாவது ஏதாவது ஒரு கட்சி தனது தேர்தல் அறிக்கையில் முன்வைத்திருக்கிறதா என்றால் இல்லை. ஓட்டுக்காக ஆலாய்ப் பறக்கும் அரசியல்வாதிகள் ஒருபுறம், ஒரு வேளைக் கஞ்சிக்காக ஏங்கித் தவிக்கும் குடிமக்கள் மறுபுறம். இந்திய ஜனநாயகத்தின் விசித்திரமான பரிமாணங்களில் இதுவும் ஒன்று. இத்தனை கோடி ரூபாய்கள் தேர்தல் என்கிற சாக்கில் வாரி இறைக்கப்படும் வேளையில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் உலக உணவுத் திட்டத்தின் அறிக்கை ஒன்று வெளிவந்திருக்கிறது. அந்த அறிக்கையைப் படித்தால் திகைப்பும் வியப்பும். இந்தியாவில் பசியால் வாடும் மக்களின் எண்ணிக்கை உலகில் வேறு எந்த நாட்டிலும் இல்லாத அளவுக்கு அதிகம் என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. உலகில், வயிற்றில் ஈரத் துணியைப் போட்டுக் கொண்டு பசியைப் போக்க எத்தனிக்கும் மனிதர்களில் பாதிக்கும் அதிகமானோர் வாழ்வது இந்தியாவில்தான் என்கிறது அந்த அறிக்கை. அதுமட்டுமா? ஆண்டுதோறும் இந்தியாவில் மரணமடையும் சிசுக்களில் 50 சதவிகிதம் குழந்தைகள் ஊட்டச்சத்துக் குறைவால்தான் மரணமடைவதாகக் கூறுகிறது அந்த அறிக்கை. சஹாரா பாலைவனத்தை ஒட்டியுள்ள ஆப்பிரிக்க நாடுகளில்கூட ஊட்டச்சத்துக் குறைந்த குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 28 சதவிகிதம்தான். ஆனால், நமது பொன்னான பாரத பூமியில் உலகில் எங்குமே இல்லாத அளவுக்கு 47 சதவிகிதம். சர்வதேச உணவு ஆராய்ச்சி நிறுவனம் என்று ஓர் அமைப்பு. இந்த அமைப்பு இந்தியப் பசிக் குறியீடு என்று அத்தனை தாலுகாவிலும் புள்ளிவிவரங்களைத் திரட்டி ஓர் அறிக்கை வெளியிட்டிருக்கிறது. பட்டினி மற்றும் ஊட்டச்சத்துக் குறைவு ஆகிய இரண்டு விஷயங்களிலும் ஆபத்தான நிலையில் இந்தியா இருக்கிறது என்றும், இதைப் பற்றி ஆட்சியாளர்களும், வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலே உள்ள இந்தியக் குடிமக்களும் கவலைப்படுவதாகவே தெரியவில்லை என்றும் ஆதங்கப்படுகிறது அந்த அறிக்கை. ஆட்சியாளர்களிடம் கேட்டால், பொது விநியோக முறையில் ரேஷன் கடைகள் மூலம் குறைந்த விலைக்கு அரிசியும் கோதுமையும் கொடுக்கிறோம் என்றும் குழந்தைகளுக்கு ஒருங்கிணைந்த குழந்தைகள் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் மதிய உணவுத் திட்டம் நிறைவேற்றப்படுகின்றன என்றும் கூறித் தப்பித்துக் கொள்கிறார்கள். வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே உள்ள குடிமக்களை முன்னிறுத்தி செயல்படுத்தப்படுவதாகக் கூறும் பொது விநியோக முறை, குறிப்பிட்ட சில மாநிலங்களில் மட்டும்தான் செயல்படுகிறது. இந்தியாவின் பெருவாரியான மாநிலங்களில் இன்றும் ரேஷன் கடைகள் அடையாளம் காணப்படவோ, அமைக்கப்படவோ இல்லை. வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே வாழும் மனிதர்கள் என்று அடையாளம் காட்டப்பட்டவர்களும் சரி, தங்களுக்கென்று ஒரு விலாசம் இருப்பவர்கள் மட்டுமே. விலாசமே இல்லாமல் தெருவோரவாசிகளாக, குடிசைகளிலும், புறம்போக்கு நிலங்களிலும் வாழ்பவர்களாக அன்றாடம் கூலி வேலை செய்து வயிற்றைக் கழுவுகிறவர்களாக இருப்பவர்கள் இந்தியாவில் கோடிக்கணக்கில் இருப்பதைப் பற்றி பொது விநியோகத் துறையோ, அரசோ, ஏன், நாமோ கவலைப்படுகிறோமா? மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலத்திலும் பசி, பட்டினி, வறுமை, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் இவையெல்லாம் இருந்தன. ஆனால், பசித்தவனுக்கு உணவு அளிப்பது புண்ணியம் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டது. அன்னதான சத்திரங்கள் ஆங்காங்கே அமைக்கப்பட்டு, வேலை இல்லாதவனும், வறுமையில் வாடுபவனும் பசியாற வழிகோலப்பட்டது. புண்ணியம் தேடுவது போய் பணம் சேர்ப்பது மட்டுமே குறியாகிவிட்டதன் விளைவுதான், பாரதத்தின் பட்டினிப் பட்டாள எண்ணிக்கை உலக சாதனையாக மாறியிருக்கிறது. அதிகரித்து வரும் பசித்திருப்போர், பட்டினி கிடப்போர் எண்ணிக்கை மக்களாட்சிக்கு மட்டுமல்ல, சட்ட ஒழுங்குக்கே சவாலாக மாறும் சாத்தியங்கள் ஏராளம். இந்த முக்கியமான பிரச்னையை முன்னிறுத்தாமல் உலகமயம் பற்றியும், கறுப்புப் பணம் பற்றியும் பேசிக் கொண்டு, பணத்தை இறைத்து வெற்றிபெற விழையும் அரசியல் கட்சிகள் ஒரு விஷயத்தை மறந்துவிடக் கூடாது. அது - ஓடப்பராயிருக்கும் ஏழையப்பர் உதையப்பராகி விட்டால்...
நன்றி : தினமணி
நன்றி : தினமணி
Saturday, April 18, 2009
கணிப்பும், திணிப்பும்
தேர்தல் கணிப்புகளை வெளியிடலாமா கூடாதா என்கிற சர்ச்சை தனிக்கட்சி ஆட்சி போய் கூட்டணி ஆட்சி ஏற்படத் தொடங்கியது முதல் தொடங்கிவிட்டது. ஊடகங்களின் தாக்கம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியதும், தொலைக்காட்சிச் சேனல்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டி போட்டுக் கொண்டு, எப்படி எல்லாம் மக்களைக் கவர முடியும் என்று களமிறங்கியதும் கருத்துக் கணிப்புகளின் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கக் காரணமாக அமைந்தன. 1824-ம் ஆண்டு அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலில் ஆன்ட்ரூ ஜாக்சன் போட்டியிட்டபோதுதான் நினைவு தெரிந்து கருத்துக் கணிப்பு என்று ஒன்று நடத்தப்பட்டதாகச் சொல்வார்கள். 1916-ல் லிட்டரரி டைஜஸ்ட் என்கிற பத்திரிகை பத்து லட்சம் தபால் கார்டுகளை வாசகர்களுக்கு விநியோகித்து வெளியிட்ட அமெரிக்க அதிபராக உட்ரோ வில்சன் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார் என்கிற கருத்துக் கணிப்பு சரியாக அமைந்தது முதல், இந்தக் கருத்துக் கணிப்பு யுக்தி தேர்தல் நடைபெறும் நாடுகளில் எல்லாம் பரவலாக வரவேற்படையத் தொடங்கியது. இந்தியாவைப் போன்ற மக்கள்தொகை அதிகமாக இருக்கும் நாடுகளில் இப்படிப்பட்ட கருத்துக் கணிப்புகளைச் சரியாகவும் விஞ்ஞான முறைப்படியும் நடத்த முடியுமா என்பது சந்தேகம்தான். 5 லட்சம் முதல் 10 லட்சம் வரை வாக்காளர்களைக் கொண்ட மக்களவைத் தொகுதிகளில், கட்சி ரீதியாக, மத ரீதியாக, ஜாதி ரீதியாக, ஆண்கள், பெண்கள் என்று பல்வேறு உணர்வுகள் காணப்படும் நிலையில், ஒரு சில நூறு பேர்களின் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு வெளியிடப்படும் கருத்துக் கணிப்புகள் எப்படித் துல்லியமானதாக இருக்க முடியும்? ஊடகங்கள் அரசியல் கட்சிகளுக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுவதும், அரசியல் கட்சிகளால் நடத்தப்படுவதும் சகஜமாகிவிட்ட நிலையில், இந்த ஊடகங்கள் நடத்தும் கருத்துக் கணிப்புகள், பல சந்தர்ப்பங்களில் கருத்துத் திணிப்புகளாக இருக்கின்றன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. சொல்லப்போனால், விஞ்ஞான ரீதியாக நடத்தப்படுவதாகக் கூறும் கருத்துக் கணிப்புகள் பல, அந்தந்த ஊடகங்கள் சார்ந்த கட்சிக்குச் சாதகமாகத் தேர்தல் முடிவுகளைக் கணித்து, அதன் மூலம் வாக்காளர்களை மூளைச்சலவை செய்ய யத்தனிக்கின்றன என்பதை, அந்த ஊடகங்களின் கருத்துக் கணிப்புகளைப் பார்க்கும்போதே தெரிகிறது. அப்படியானால், கடந்த தேர்தலில் இந்தத் தொலைக்காட்சிச் சேனல், சரியாகக் கருத்துக் கணிப்பு வெளியிட்டதே, எப்படி? அந்தக் கருத்துக் கணிப்பு நிறுவனம் வெளியிட்ட கணிப்பு ஏறத்தாழ சரியாக அமைந்தது ஏன் என்றெல்லாம் கேட்கலாம். இந்தத் துல்லியக் கணக்கை, அரசியல் நோக்கர்கள் தங்கள் மேஜையில் அமர்ந்தபடிகூடச் செய்து விட முடியும். சரியாக அமைந்தால் சட்டையின் காலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொள்ளலாம். இல்லாவிட்டால், யாரும் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவந்து, புதிய அரசு அமைய இருக்கும் ஆரவாரத்தில் அதை சட்டை செய்ய மாட்டார்கள். ஜோசியம் சொல்வதுபோல, காக்கை உட்காரப் பனம்பழம் விழுந்த கதையாக நடத்தப்படும் இந்தக் கருத்துக் கணிப்புகளையும், கருத்துத் திணிப்புகளையும் தடை செய்வது என்பது சரிதானா? கருத்துக் கணிப்புகள் சரியாக அமைந்தன, அமையவில்லை என்பது வேறு விஷயம். அதற்காகக் கருத்துக் கணிப்புகளுக்குத் தடை விதிப்பது என்பதும், தேர்தல் முடியும்வரை, ஜோசியர்கள்கூடத் தங்களது ஆருடங்களை வெளியிடக் கூடாது என்று கூறுவதும், ஏற்புடையதல்ல. தேர்தல் ஆணையம் இந்த விஷயத்தில் வரம்பு மீறுகிறது என்பது மட்டுமல்ல, குடிமகனின் ஜீவாதார உரிமையையே பறிப்பதாக அமையும் செயல் என்றுதான் கூற வேண்டும். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், கருத்துக் கணிப்புகளுக்குத் தடை விதிக்கக் கோரி, மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தில் திருத்தங்கள் கொண்டுவர எல்லா அரசியல் கட்சிகளுமே துடிக்கின்றன. தேர்தல் தேதி அறிவிக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து, கடைசிக் கட்டத் தேர்தல் முடியும் வரை கருத்துக் கணிப்புகளை வெளியிடக் கூடாது என்று ஒத்த குரலில் கைகோர்க்கிறார்கள். இந்திய அரசியல் சட்டத்தில் ஜீவாதார உரிமை என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சட்டப்பிரிவு 19(1)(அ)வின்படி, ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் பேச்சு உரிமைக்கான உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய அரசியல் சட்டப்படி சாதாரணக் குடிமகனுக்கு என்னென்ன உரிமை உண்டோ அதே உரிமைதான் ஊடகங்களுக்கும், பத்திரிகைகளுக்கும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால், யார் வெற்றி பெறுவார்கள், யார் தோல்வி அடைவார்கள், யார் வெற்றியோ தோல்வியோ அடைய வேண்டும் என்று ஒரு குடிமகன் விரும்புகிறான் என்பதை வெளியிடும் உரிமை ஊடகங்களுக்கும், தனிமனிதனுக்கும் உண்டு. ஆட்சியாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை கொண்ட வாக்காளர், வேட்பாளர்களின் நிறை குறைகளை எடை போட்டு வாக்களிக்கும் உரிமையும் தகுதியும் உள்ள வாக்காளர், கருத்துக் கணிப்போ, கருத்துத் திணிப்போ அதையும்தான் அலசி ஆராய்ந்து, முடிவெடுக்கட்டுமே! இதனால் கவரப்பட்டு அவர் தவறான முடிவெடுக்கக் கூடும் என்று தீர்மானிக்கும் உரிமை தேர்தல் ஆணையத்துக்குக் கிடையாது. அது வாக்காளரை ஒரு முட்டாள் என்று சொல்லாமல் சொல்லும் ஆணவம். கருத்துக் கணிப்புகளை வெளியிடுவதற்குத் தேர்தல் ஆணையம் விதித்திருக்கும் தடை உடனடியாக விலக்கப்பட வேண்டும்!
நன்றி : தினமணி
நன்றி : தினமணி
Subscribe to:
Posts (Atom)
