ஜக்குபாய் திரைப்படம் இணையதளத்தில் வெளியான விவகாரத்தில் திரையுலகமே ஒன்று சேர்ந்து கண்டித்துள்ளது. இதில் தமிழக அரசு விரைந்து நடவடிக்கை எடுத்து இப்படத்தை இணையதளத்தில் வெளியிட்ட கோவை இளைஞரையும், திருட்டு டிவிடி தயாரித்த சென்னை நபரையும் கைது செய்துள்ளது. பொங்கல் நேரத்தில் திரைக்கு வரவிருந்த இப்படம் முன்னதாக வெளியாகியிருப்பது மிகவும் மோசமான சூழல் தமிழ்த் திரையுலகுக்கு ஏற்பட்டுள்ளதை காட்டுகிறது.
இப்படத்தின் தயாரிப்பாளர் ராதிகா சரத்குமார் இந்த செய்தியாளர்கள் கூட்டத்தின் போது, இதைவிட எங்களை நடுத்தெருவில் வைத்து சுட்டுக் கொன்றிருக்கலாம் என்று கூறி அழுதது, அனைத்து தனியார் தொலைக்காட்சிகளிலும் வெளியாகி, தமிழ்க் குடும்பங்கள் அனைத்திலுமே ஒரு பச்சாதாபத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது. எத்தகைய பெரும் இழப்பைத் தயாரிப்பாளர்கள் சந்திக்கிறார்கள் என்பதை உணர்வுபூர்வமாக பார்வையாளர்களுக்குப் புரிய வைத்திருக்கிறது.
திருட்டு டிவிடி கடைகளில் கிடைக்கிறது என்பதும் இணையதளத்தில் பல படங்களை யார்யாரோ போட்டுவிடுகிறார்கள் என்பதும் புதிய விஷயம் அல்ல. இப்போது திரையுலகமே கலங்கி நிற்கக் காரணம், படம் வெளியிடப்படத் தயாராக இருக்கும் நிலையில், அது யாருக்கோ கிடைத்து, இணையதளத்தில் வெளியாகி, அதை ஒருவர் பதிவிறக்கம் செய்து திருட்டு டிவிடியாக வெளியிடுகிறார் என்ற அதிர்ச்சிதான்!
ரஜினிகாந்த் குறிப்பிட்டதைப்போல திருடன் வெளியே இருந்து வரவில்லை, கூடவே இருந்திருக்கிறான். தயாரிப்புக்குப் பிந்தைய தொழில்நுட்பப் பணியின்போதுதான் இந்தத் திரைப்படம் வெளியே எடுத்துச்செல்லப்பட்டு, இணையதளத்தில் வெளியிடப்பட்டிருக்க வேண்டும். இதைச் செய்தவர் யார் என்பதை கண்டுபிடிப்பதும் சாத்தியம்தான். ஆனால் இத்தகைய உள்ளுறைத் திருடர்கள் உருவாக யார் காரணம்? திருட்டு டிவிடியை ஏன் ஒழிக்க முடியவில்லை? காவல்துறையினர் கண்டும்காணாமல் இருப்பதால் மட்டும்தான் திருட்டு டிவிடி சந்தையில் புழங்குகிறதா? இதற்கான பதில்கள் அந்தச் செய்தியாளர் சந்திப்பில் அவர்கள் பேசிய பேச்சிலேயே இருக்கிறது.
நடிகர் கமல்ஹாசன் பேசுகையில், திருட்டு டிவிடி வாங்கிப் படம் பார்ப்பதை மக்கள் சந்தோஷமானதாக நினைக்கிறார்கள், திருட்டு டிவிடி போன்ற சட்டவிரோதமான செயல்கள் கருப்புப் பணத்திலிருந்து வருவதுதான். திருட்டு டிவிடி மூலம் கிடைக்கும் பணம், மும்பை குண்டுவெடிப்பு போன்ற தீவிரவாதச் செயல்களுக்குப் போய்ச் சேருகிறது என்பதை மக்களுக்கு எடுத்துச்சொல்லிப் புரிய வைக்கவேண்டும் என்று கூறியிருக்கிறார். இது முழுக்க முழுக்க உண்மைதான்.
இருப்பினும்கூட, திரைத்துறையில் படத்தயாரிப்பு, சம்பளம் எல்லாவற்றிலும் கருப்புப் பணம் முழுவீச்சில் நடமாடுகிறது என்பதால்தான் ஒரு திரைப்படம் ஒரு கலையின் ஒரு பிரிவு என்று கருதாமல், வெறும் வியாபாரமாக கோடிகோடியாய் கொட்டப்படுகிறது என்கிற கசப்பான உண்மையும் இருக்கவே செய்கிறது.
"ரூ.15 கோடி சொத்தைத் திருடி விட்டார்கள் என்பதைவிட எங்களைக் கொன்றுவிட்டார்கள்' என்பதே உண்மை என்று படத்தின் இயக்குநர் கே.எஸ். ரவிக்குமார் கூறிய அதே மேடையில், நடிகர் ரஜினிகாந்த் ஜக்குபாய் திரைப்படத்தில் தான் நடிக்க முடியாததைச் சொல்லும்போது, "ரவிக்குமார் எனக்கு வாசபி என்ற பிரெஞ்சு படத்தின் டிவிடியைக் கொடுத்தார். அந்தக் கதை நன்றாக இருந்தது. சூப்பர் கதை. ஜக்குபாய் படம் நன்றாக ஓடும். ராதிகா கவலைப்பட வேண்டியதில்லை' என்று கூறியிருக்கிறார். தமிழ்ப்படங்களின் திரைக்கதை இப்படித்தான் உருவாகும் என்றால், மற்றவர்களைக் குறை சொல்ல என்ன நியாயம் இருக்கிறது?
தமிழ்த் திரையுலகில் பிறமொழிகளில் வெற்றியடைந்த படங்களின் கதைத் தழுவல் தொடக்க காலம் முதலாகவே நடந்து வந்திருப்பதுதான். ஆனால் அண்மைக்காலத்தில், மிகப் பெரும்பாலான படங்கள் ஏதோ ஒரு மொழியில் வெற்றியடைந்த, அல்லது பேசப்பட்ட, அல்லது கையாளப்பட்ட புதுமை உத்திகளை அப்படியே இறக்குமதி செய்வதாகத்தான் இன்றைய தமிழ்த் திரையுலகம் இருக்கிறது. ரூ.20-க்கு மூன்றுபடங்கள் கொண்ட ஒரு டிவிடி என்று பெருகிவிட்டபிறகு, தமிழ்ப்படங்களின் மூலங்களையும் சேர்த்தே வாங்கி ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் சூழல் தமிழகத் திரைப்பட ரசிகர்களிடம் உருவாகியிருப்பதை இன்றைய தமிழ்த் திரையுலகம் அறிந்திருக்கவில்லையோ!
எம்ஜிஆர் தனது சம்பளத்தை அதிகமாக நிர்ணயிக்கக் காரணமாகச் சொல்லப்பட்ட செய்தி ஒன்று உண்டு. "தமிழகத்தின் எல்லா நகர்களிலும் எனக்கு ரசிகர்கள் இருக்கிறார்கள். எனக்காக மட்டுமே இந்தப் படத்தை ஒரு முறையாவது நிச்சயம் பார்ப்பார்கள். அவர்கள் கொடுக்கும் நுழைவுக்கட்டணத்தில் ஒரு ரூபாய் எனக்குக் கிடைத்தால் என்ன?' என்பதுதான். அந்த அளவுக்கு அவரது ரசிகர்கள் மீது நம்பிக்கை இருந்தது. இன்றும்கூட, அவரது பல படங்கள் டிவிடியாக கிடைத்தாலும், திரையரங்குக்கு வரும்போது ஒருமுறை மீண்டும் பெரிய திரையில் பார்ப்பதையே ரசிகர்கள் விரும்புகிறார்கள். அந்த அளவுக்குக் கதையும், நடிகர்களின் பங்களிப்பும் இருந்தது.
அண்மையில் வெளியான "2012', "அவதார்' ஆகிய படங்களின் திருட்டு டிவிடி கடைகளில் கிடைக்கிறது. அந்தப் படத்தை டிவிடியில் பார்த்து அசந்துபோய், பெரிய திரையில் ஒருமுறை பார்க்க வேண்டும் என்று திரையரங்குக்கு ஓடும் ரசிகர்கள் இன்னமும் இருக்கவே செய்கிறார்கள். நல்ல படங்களுக்கு ரசிகர்கள் அதற்கான மதிப்பை வழங்கத் தவறுவதில்லை என்பதை தமிழ்த் திரையுலகம் உணர வேண்டும்.
அத்துடன், ஜக்குபாய் படத் திருட்டு மட்டுமல்ல, ஓட்டல் அறையில் விவாதிக்கப்படும் பல திரைப்படங்களின் கதைக்கரு, நகைச்சுவைக் காட்சி தொடர்பான தகவல்கள் எல்லாமும் பல்வேறு இயக்குநர் முகாம்களுக்குக் கசிந்திடக் காரணம், இயக்குநர், கதாநாயகன் கதாநாயகிக்கு நல்ல சம்பளம் கொடுக்கும்போது, உதவி இயக்குநர்களுக்கும் மற்ற கலைஞர்களுக்கும் மிகக் குறைந்த ஊதியம் கொடுப்பதும்தான் என்பதையும் திரையுலகம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
நன்றி : தினமணி
Monday, January 11, 2010
தமிழ் வெறும் துக்கடாவா...?
கடந்த ஒரு மாதமாக நடந்துவரும் சென்னை இசை விழா முடிவடையும் நிலையை எட்டிவிட்டது. முக்கியமான பழம்பெரும் சபாக்களின் நிகழ்வுகள் முடிந்துவிட்டன. சென்னை சங்கமத்துடன் இந்த ஆண்டுக்கான இசைவிழா நிறைவுபெறும்.
உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் இதுபோன்ற இசை, நாட்டியம் தொடர்பான கலை விழாக்கள் நடைபெறுகின்றன. ஆகஸ்ட் மாதம் எடின்பரோ சர்வதேசக் கலைவிழா மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் விழா. 1947-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்த இசை, நாட்டிய விழாவில் பங்குபெறவும், கலந்துகொள்ளவும் உலகெங்கிலும் இருந்து கலைஞர்களும் ரசிகர்களும் குவிகிறார்கள். ஆனால், இந்த இசை விழா நடப்பது ஆறே ஆறு அரங்கங்களில் மட்டுமே.
லண்டன் நாட்டிய விழா, நியூயார்க் நாட்டிய விழா, ஐரோப்பிய நாட்டிய விழா என்று எத்தனை எத்தனையோ இசை, நாட்டிய விழாக்கள். ஆனால், அவை அனைத்துமே வியாபாரக் கண்ணோட்டத்துடன், பல தொழில் நிறுவனங்களும், அந்தந்த நகர அமைப்புகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்து தங்களது பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த இதுபோன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளை விளம்பரப்படுத்திக் குளிர்காய முற்படுகின்றனவே தவிர, கலைக்காக நடத்தப்படும் விழாக்களா என்றால் கிடையாது.
ஆனால் நமது சென்னையில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் இசைவிழா அப்படிப்பட்டதல்ல. இது வியாபாரத்துக்காக நடத்தப்படுவது அல்ல. சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர வேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படுவதும் அல்ல. கலைக்காகக் கலாரசிகர்களால் நடத்தப்படும் நமது சென்னை இசை விழாவின் பிரமாண்டம் உலகில் வேறு எந்தப் பகுதியில் நடைபெறும் விழாக்களுக்கும் இல்லை என்பதால்தான், சென்னை மாநகரம் இந்தியாவின் கலாசார தலைநகரம் என்று போற்றப்படுகிறது.
73 சபாக்கள் ஏறத்தாழ 2,850 இசை, நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி நாலாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்களின் திறமையை ரசிகர்களுக்கு விருந்து படைக்கும் இந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து வடநாட்டவரும், வெளிநாட்டவரும் வாய் பிளந்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். ஆண்டுதோறும் சில நூறு புதிய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் அறிமுகமாகிறார்கள். சொல்லப்போனால் இந்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் பலர் பணத்துக்காக இசையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், இசையை இசைக்காக நேசிப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
கர்நாடக இசை என்பதை நாம் தென்னிந்திய இசை அல்லது திராவிட இசை என்று சொல்வதுதான் சரி. எப்படித் தமிழர், கேரளத்தவர், கன்னடர், ஆந்திரர் ஆகிய அனைவரையும் வடவர்கள் "மதராசிகள்' என்று குறிப்பிடுகிறார்களோ அதைப்போல, நமது தஞ்சைத் தரணியில் தோன்றி தென்னகமெங்கும் பரவிய தென்னக இசையைக் கர்நாடக இசை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள், ஆற்காடு நவாபுகள் அப்போது கர்நாடிக் நவாப் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் கிருஷ்ணா நதிக்கும் கொள்ளிடத்துக்கும் இடையிலான பகுதியை 1690 முதல் 1801 வரை ஆண்டு வந்தனர். மைசூர் உள்பட உள்ள பகுதியை ஆண்ட கர்நாடிக் நவாபுகளின் நாட்டு இசையைக் கர்நாடக இசை என்று இந்துஸ்தானிய இசை மரபினர் அழைக்க முற்பட்டனர். இதுதான் வரலாற்று உண்மை.
சப்த ஸ்வரங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த இசை எப்படித் தமிழிசையாகும் என்று கேட்பவர்கள் மறந்துவிடும் ஒன்று, இந்த சப்த ஸ்வரங்கள் நமது பண்களின் பரிணாமம்தான் என்பதை. இசையும், முழவும், தாளமும், கூத்தும், அபிநயமும் ஆய இவை ஐந்தும் பஞ்ச மரபு என்பார்கள். "பஞ்ச மரபு' என்கிற சங்க கால நூலில் இசை மரபின் வங்கிய மரபு என்கிற உட்பிரிவில் பாடல் 28-ல் "சரி கம பத நீ' எனும் சுத்த எழுத்தால், ""வரிபரந்த கண்மடவாய் வைக்கத் தெரிவரிய ஏழிசையும் தோன்றும். இதனுள்ளே பண் பிறக்கும். சூழ் முதலாம் சுத்தத் துளை'' என்று வங்கியம் (புல்லாங்குழல்) வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நமக்கே உரித்தான இந்த இசையை நாம் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால் முதலில் அந்த இசை பாமரனுக்கும் புரியும் இசையாக இருக்க வேண்டும். அதற்கு அதிகமாகத் தமிழ் சாகித்யங்கள் (பாடல்கள்) கையாளப்பட வேண்டும். பெயருக்குத் துக்கடாவாக ஒரு திருப்புகழோ, திருப்பாவையோ பாடுவது என்பது இசையை மட்டுமல்ல, தமிழையும் கேவலப்படுத்துவதாக இருக்கிறது.
இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலர் தமிழ் சாகித்யங்களை மட்டுமல்ல, தெலுங்கு சாகித்யங்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதி வைத்துப் பாடும் அவலநிலை ஏற்பட்டிருப்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? தமிழில் பாடினால் மட்டும் போதாது. தமிழ் படித்துத் தமிழைச் சரியாக உச்சரித்தும் பாட வேண்டும்.
கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்யும்போது, நீங்கள் தமிழில் பாடுவதாக இருந்தால்தான் வாய்ப்பு என்று ஏன் இந்த சபாக்கள் நிபந்தனை விதிப்பதில்லை என்கிற நியாயமான கேள்வியை எழுப்பி இருக்கிறது "விடுதலை' நாளிதழ். நாமும் அந்தக் கருத்தையே பிரதிபலிக்கிறோம்.
இசை பாமரர்களைப் போய்ச் சேர வேண்டும். இந்த நோக்கம் சென்னை சங்கமத்தால் ஓரளவுக்கு செயல்வடிவம் கொள்கிறது என்பதையும் இங்கே பதிவு செய்தாக வேண்டும். பூங்காக்களில் பாடும் பல கலைஞர்கள் பாமரர்கள் ரசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தமிழில் பாடுகிறார்கள். இவர்கள் சபாக்களில் பாடும்போது தமிழில் பாடுவதில்லையே ஏன்? அங்கே கூடும் ரசிகர்கள் தமிழ் பாடக்கூடாது என்று சொல்வார்களா என்ன? இல்லை அவர்கள்,வெளிநாட்டவர்களும் வெளிமாநிலத்தாருமா, தமிழர்கள்தானே?
பணக்கார நிலச்சுவான்தார்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்த இசை இன்று அனைவருக்கும் பொதுவாகி இருக்கிறது. இனி அதைப் பாமரனும் ரசிக்கும் நிலை ஏற்பட வேண்டும். அதற்குப் பள்ளிகளில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை இசை கட்டாயமாகக் கற்றுத்தரப்பட வேண்டும். நமது சபாக்களும், இசைவாணர்களும் தமிழிசைக்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும். தமிழகத்தில் தமிழில் பாடுங்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கும் கேவலம் இனியும் தொடரக்கூடாது!
நன்றி : தினமணி
உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் இதுபோன்ற இசை, நாட்டியம் தொடர்பான கலை விழாக்கள் நடைபெறுகின்றன. ஆகஸ்ட் மாதம் எடின்பரோ சர்வதேசக் கலைவிழா மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் விழா. 1947-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்த இசை, நாட்டிய விழாவில் பங்குபெறவும், கலந்துகொள்ளவும் உலகெங்கிலும் இருந்து கலைஞர்களும் ரசிகர்களும் குவிகிறார்கள். ஆனால், இந்த இசை விழா நடப்பது ஆறே ஆறு அரங்கங்களில் மட்டுமே.
லண்டன் நாட்டிய விழா, நியூயார்க் நாட்டிய விழா, ஐரோப்பிய நாட்டிய விழா என்று எத்தனை எத்தனையோ இசை, நாட்டிய விழாக்கள். ஆனால், அவை அனைத்துமே வியாபாரக் கண்ணோட்டத்துடன், பல தொழில் நிறுவனங்களும், அந்தந்த நகர அமைப்புகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்து தங்களது பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த இதுபோன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளை விளம்பரப்படுத்திக் குளிர்காய முற்படுகின்றனவே தவிர, கலைக்காக நடத்தப்படும் விழாக்களா என்றால் கிடையாது.
ஆனால் நமது சென்னையில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் இசைவிழா அப்படிப்பட்டதல்ல. இது வியாபாரத்துக்காக நடத்தப்படுவது அல்ல. சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர வேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படுவதும் அல்ல. கலைக்காகக் கலாரசிகர்களால் நடத்தப்படும் நமது சென்னை இசை விழாவின் பிரமாண்டம் உலகில் வேறு எந்தப் பகுதியில் நடைபெறும் விழாக்களுக்கும் இல்லை என்பதால்தான், சென்னை மாநகரம் இந்தியாவின் கலாசார தலைநகரம் என்று போற்றப்படுகிறது.
73 சபாக்கள் ஏறத்தாழ 2,850 இசை, நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி நாலாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்களின் திறமையை ரசிகர்களுக்கு விருந்து படைக்கும் இந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து வடநாட்டவரும், வெளிநாட்டவரும் வாய் பிளந்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். ஆண்டுதோறும் சில நூறு புதிய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் அறிமுகமாகிறார்கள். சொல்லப்போனால் இந்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் பலர் பணத்துக்காக இசையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், இசையை இசைக்காக நேசிப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
கர்நாடக இசை என்பதை நாம் தென்னிந்திய இசை அல்லது திராவிட இசை என்று சொல்வதுதான் சரி. எப்படித் தமிழர், கேரளத்தவர், கன்னடர், ஆந்திரர் ஆகிய அனைவரையும் வடவர்கள் "மதராசிகள்' என்று குறிப்பிடுகிறார்களோ அதைப்போல, நமது தஞ்சைத் தரணியில் தோன்றி தென்னகமெங்கும் பரவிய தென்னக இசையைக் கர்நாடக இசை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள், ஆற்காடு நவாபுகள் அப்போது கர்நாடிக் நவாப் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் கிருஷ்ணா நதிக்கும் கொள்ளிடத்துக்கும் இடையிலான பகுதியை 1690 முதல் 1801 வரை ஆண்டு வந்தனர். மைசூர் உள்பட உள்ள பகுதியை ஆண்ட கர்நாடிக் நவாபுகளின் நாட்டு இசையைக் கர்நாடக இசை என்று இந்துஸ்தானிய இசை மரபினர் அழைக்க முற்பட்டனர். இதுதான் வரலாற்று உண்மை.
சப்த ஸ்வரங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த இசை எப்படித் தமிழிசையாகும் என்று கேட்பவர்கள் மறந்துவிடும் ஒன்று, இந்த சப்த ஸ்வரங்கள் நமது பண்களின் பரிணாமம்தான் என்பதை. இசையும், முழவும், தாளமும், கூத்தும், அபிநயமும் ஆய இவை ஐந்தும் பஞ்ச மரபு என்பார்கள். "பஞ்ச மரபு' என்கிற சங்க கால நூலில் இசை மரபின் வங்கிய மரபு என்கிற உட்பிரிவில் பாடல் 28-ல் "சரி கம பத நீ' எனும் சுத்த எழுத்தால், ""வரிபரந்த கண்மடவாய் வைக்கத் தெரிவரிய ஏழிசையும் தோன்றும். இதனுள்ளே பண் பிறக்கும். சூழ் முதலாம் சுத்தத் துளை'' என்று வங்கியம் (புல்லாங்குழல்) வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நமக்கே உரித்தான இந்த இசையை நாம் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால் முதலில் அந்த இசை பாமரனுக்கும் புரியும் இசையாக இருக்க வேண்டும். அதற்கு அதிகமாகத் தமிழ் சாகித்யங்கள் (பாடல்கள்) கையாளப்பட வேண்டும். பெயருக்குத் துக்கடாவாக ஒரு திருப்புகழோ, திருப்பாவையோ பாடுவது என்பது இசையை மட்டுமல்ல, தமிழையும் கேவலப்படுத்துவதாக இருக்கிறது.
இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலர் தமிழ் சாகித்யங்களை மட்டுமல்ல, தெலுங்கு சாகித்யங்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதி வைத்துப் பாடும் அவலநிலை ஏற்பட்டிருப்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? தமிழில் பாடினால் மட்டும் போதாது. தமிழ் படித்துத் தமிழைச் சரியாக உச்சரித்தும் பாட வேண்டும்.
கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்யும்போது, நீங்கள் தமிழில் பாடுவதாக இருந்தால்தான் வாய்ப்பு என்று ஏன் இந்த சபாக்கள் நிபந்தனை விதிப்பதில்லை என்கிற நியாயமான கேள்வியை எழுப்பி இருக்கிறது "விடுதலை' நாளிதழ். நாமும் அந்தக் கருத்தையே பிரதிபலிக்கிறோம்.
இசை பாமரர்களைப் போய்ச் சேர வேண்டும். இந்த நோக்கம் சென்னை சங்கமத்தால் ஓரளவுக்கு செயல்வடிவம் கொள்கிறது என்பதையும் இங்கே பதிவு செய்தாக வேண்டும். பூங்காக்களில் பாடும் பல கலைஞர்கள் பாமரர்கள் ரசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தமிழில் பாடுகிறார்கள். இவர்கள் சபாக்களில் பாடும்போது தமிழில் பாடுவதில்லையே ஏன்? அங்கே கூடும் ரசிகர்கள் தமிழ் பாடக்கூடாது என்று சொல்வார்களா என்ன? இல்லை அவர்கள்,வெளிநாட்டவர்களும் வெளிமாநிலத்தாருமா, தமிழர்கள்தானே?
பணக்கார நிலச்சுவான்தார்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்த இசை இன்று அனைவருக்கும் பொதுவாகி இருக்கிறது. இனி அதைப் பாமரனும் ரசிக்கும் நிலை ஏற்பட வேண்டும். அதற்குப் பள்ளிகளில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை இசை கட்டாயமாகக் கற்றுத்தரப்பட வேண்டும். நமது சபாக்களும், இசைவாணர்களும் தமிழிசைக்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும். தமிழகத்தில் தமிழில் பாடுங்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கும் கேவலம் இனியும் தொடரக்கூடாது!
நன்றி : தினமணி
மொபைல் போன் மூலமான இன்டர்நெட் பயன்பாடு அதிகரிப்பு
இந்தியாவில் மொபைல் போனில் இன்டர் நெட்டை பயன்படுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிரித்து வருகிறது. முன்பெல்லாம் கம்ப்யூட்டரில் தான் மக்கள் இன்டர்நெட்டை பயன்படுத்தி வந்தனர். தற்போது, இன்டெர்நெட்டை பயன்படுத்தும் வகையில் ஏராளமான நிறுவனங்கள் மொபைல் போனை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளன. இதையடுத்து, மொபைல் போனில் இன்டர் நெட் பயன்படுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிரித்த வண்ணம் உள்ளது. இன்டர்நெட் மற்றும் மொபைல்போன் கூட்டமைப்பு இந்தியாவில் மொபைல் பயன்படுத்துவோர் குறித்த ஆய்வை மேற்கொண்டது. இந்த ஆய்வின் மூலம் இந்தியாவில், 47கோடி மொபைல் போன்கள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. மொபைல் போன் வைத்துள்ளவர்களில் 20 லட்சம் பேர் இன்டர்நெட் வசதியை பெற்று பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இவர்களில் 70 சதவீதத்தினர் கல்லூரி செல்லும் மாணவ மாணவியர் மற்றும் இளம் வயதினர்.நன்றி : தினமலர்
Sunday, January 10, 2010
ரிலையன்ஸ் லைப் இன்சூரன்ஸ் : 17 காப்பீடு திட்டங்கள் அறிமுகம்
ரிலையன்ஸ் லைப் இன்சூரன்ஸ் நிறுவனம் இந்திய பங்குச்சந்தையில் முதலீடு செய்யும் வகையில் புதிதாக 17 காப்பீடு திட்டங்களை அறிமுகப் படுத்த உள்ளது. இதுகுறித்து அந்நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள செய்தியில், இந்திய பங்குச்சந்தை முதலீடு வாயிலாக அதிக லாபத்தை எதிர்பார்க்கும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு ஏற்ற முறையிலும், அவர்களது தேவையை பூர்த்தி செய்யும் விதத்திலும் புதிய காப்பீடு திட்டங்கள் அறிமுகப் படுத்தப் பட உள்ளன. பிரிமியம் செலுத்தும் வகையில் யூலிப் காப்பீடு திட்டங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்று தெரிவித்தார். யூனிட் லிங்கிடு இன்ஷ்யூரன்ஸ் பாலிசி என்ற காப்பீடு திட்டம் சுருக்காமாக யூலிப் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த காப்பீடு திட்டங்களில், காப்பீடு செய்து கொண்டவர்கள் செலுத்தும் பிரிமியம், பங்குச் சந்தை, கடன் பத்திரங்கள், நிதி சந்தையில் முதலீடு செய்யப்படுகிறது.நன்றி : தினமலர்
Labels:
காப்பீட்டு,
தகவல்,
ரிலையன்ஸ்
Saturday, January 9, 2010
நனவாகும் கனவுகள்
உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க இடம் இவை மூன்றும் ஒரு மனிதனின் அடிப்படைத் தேவைகள். அதிலும் வீடு என்று வருகின்றபோது, "எலி வளையானாலும் தனி வளை' என்பதுதான் பழமொழி. சொந்தமாக ஒரு வீடு என்பது பலரது வாழ்க்கைக் கனவாக இருக்கிறது.
தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் உள்ள 21 லட்சம் மண்குடிசைகள் கான்கிரீட் வீடுகளாக மாற்றப்படும் என்று ஆளுநர் உரையில் தமிழக அரசு அறிவித்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது. அதை எப்படி நடைமுறைப்படுத்தப் போகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்துப் பாராட்டவும் செய்யலாம்.
மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாடு மற்றும் வீட்டுவசதி அமைச்சகம் 2006-ம் ஆண்டில் அமைத்த தொழில்நுட்பக் குழுமம், நகர்ப்புற வீடுகள் பற்றாக்குறை குறித்து அண்மையில் அறிக்கை அளித்தது. பத்தாவது ஐந்தாண்டுத் திட்டக் காலத்தின் இறுதியில் (2007-08) இந்தியாவில் நகர்ப்புறங்களில் வாழும் 2.47 கோடி குடும்பங்கள் வீடுகளின்றி அவதிப்படுவதாக அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் 2.17 கோடி குடும்பங்களின் மாத வருமானம் ரூ.3,300-க்குள். 28 லட்சம் குடும்பங்களின் மாத வருமானம் ரூ.7300-க்குள்.
நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லாத குடும்பங்கள் அதிகம் உள்ள மாநிலம் மகாராஷ்டிரம். 37.8 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு வீடுகள் இல்லை. இரண்டாம் இடத்தில் இருப்பது தமிழகம்தான். 28. 2 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு வீடுகள் இல்லை. இது நகர்ப்புறக் கணக்கெடுப்பு மட்டுமே. அதிலும், 2001 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் அமைந்த புள்ளிவிவரம்.
இந்நிலையில் தமிழகத்தின் ஊரகப் பகுதிகளில் 21 லட்சம் பேர் மண்குடிசைகளில் வாழ்வதாகப் புள்ளிவிவரங்கள் மூலம் அறியவந்துள்ளதாக ஆளுநர் உரையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் இந்தப் புள்ளிவிவரத்தை விடவும் இரு மடங்கு குடும்பங்கள் வீடு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை நிலை. அண்மைக் காலங்களில் பெய்த பெருமழையின்போது மண்குடிசைகளில் வாழ்ந்த மக்கள் பட்ட துயரங்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
கிராமப்புறங்களில் வீடு இல்லாத குடும்பங்களின் பிரச்னை மழைக்காலத்தோடு முடிந்துபோகிறது. ஆனால் நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லாத மக்களின் சிக்கல் மிகவும் மோசமானது. நகர்ப்புறங்களில் அழகு, தூய்மை ஆகிய காரணங்களுக்காக இவர்கள் விரட்டப்படும்போது, ஏற்கெனவே நெருக்கடியில் உள்ள குடிசைப் பகுதியை நாடிப் போவதைத்தவிர வேறு வழியே இல்லை. நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லா மக்களின் வாழ்க்கைக்கு குடிசை மாற்று வாரியம் இருந்தாலும்கூட, நகரத்தில் இடம் கிடைக்காததால் அவர்களுக்கு வீடு கட்டித் தர முடியவில்லை என்று கூறப்படுகிறது. ஆனாலும், தமிழ்நாடு வீட்டு வசதி வாரியத்துக்குச் சொந்தமான நிலங்களில் தமிழ்நாடு முழுவதும் 323 ஏக்கர் நிலம் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதில் 175 ஏக்கர் நிலம் சென்னை கே.கே.நகர் கோட்டத்தில் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலங்களை மீட்டு, குடிசைமாற்று வாரியம் இங்கே அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளை கட்டச் செய்யலாம். கூவம் நதி தூய்மைப் பணிக்காக வெளியேற்றப்படும் குடும்பங்களுக்கு இந்தக் குடியிருப்புகளை வழங்கலாம்.
ஊரகப் பகுதி என்றாலும், நகர்ப்பகுதி என்றாலும் ஏழை மக்களுக்கு வீடு கட்டித் தருவது பாராட்டுக்குரியது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அவற்றை இலவசம் என்று சொல்லும்போதுதான் சற்று நெருடலாக இருக்கிறது.
முதல்கட்டமாக, நிகழாண்டில் ரூ.1800 கோடி செலவில் 3 லட்சம் வீடுகள் கட்டித் தரப்படவுள்ளன என்றும் ஆளுநர் உரையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது ஒரு குடிசை வீட்டை கான்கிரீட் வீடாக கட்டுவதற்கு ஆகும் செலவு ரூ.60,000.
1,500 ரூபாய் மதிப்புள்ள இலவச கலர் டி.வி. கொடுப்பதற்கே ஒவ்வொரு பயனாளியிடமும் அதிகாரிகள் ரூ.100 முதல் ரூ.200 வரை பெற்றுள்ளனர் என்பதை அரசு மறுத்தாலும் மக்கள் மன்றத்தில் அனைவரும் அறிந்த ரகசியம். ரூ.60,000 மதிப்புள்ள இந்த வீடுகளை அரசு இலவசமாகக் கட்டிக் கொடுக்கும் என்றால், அதற்காக நடைபெறக்கூடிய பாரபட்சங்கள், முறைகேடுகள் எப்படி இருக்கும் என்று சொல்ல வேண்டியதே இல்லை.
மிக உயர்ந்த நோக்கத்துடன் கட்டித் திறக்கப்பட்டு வந்துள்ள பெரியார் சமத்துவபுரங்கள் அனைத்திலும் இப்போது திடீர் ஆய்வு நடத்தினால், அங்கு பாதிக்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் வாடகைக்கு விடப்பட்டுள்ளதை அறிய முடியும். காரணம், பயனாளிகள் ஏற்கெனவே சொந்த வீடு வைத்திருப்பதாலும், அரசு மலிவாக வீடு கட்டித் தருவதால் அந்த வாய்ப்பை எந்த வகையிலும் கைப்பற்ற முற்பட்டு வெற்றி கண்டவர்கள் என்பதும்தான். இத்திட்டத்தில் பயனடைந்த ஏழைகள் மிகச் சிலராகவே இருக்கின்றனர். இது அரசின் தவறல்ல. அரசியல்வாதிகளுக்கு துணை போன, வருவாய்த்துறை அதிகாரிகளின் தவறு. அதே நிலைமை இந்தத் திட்டத்துக்கும் வந்துவிடக் கூடாது. இலவசத்தின் மதிப்பு உயரும்போது முறைகேடுகளின் அளவும் உயர்வது இயல்பு.
தமிழக அரசு இந்த ஏழைகளுக்கு வீடுகளைக் கட்டித் தருவதற்கான தொகை முழுவதையும் முழுக்க முழுக்க வட்டியில்லாக் கடனாக அளித்து, குறைந்தது 12 அல்லது 15 ஆண்டுகளுக்கு அத்தொகையை சிறு தவணைகளாகப் பிரித்து, மாதவாடகை போல செலுத்தும்படி செய்தாலும்கூட, இத்திட்டத்தில் குறைந்தது 75 சதவீதம் உண்மையான ஏழைகள் பயன்பெற ஏதுவாகும். 50 சதவீத மானியம் வழங்கினாலும் தவறில்லை.
வீட்டின் ஒவ்வொரு செங்கல், சிமென்ட் கலவையிலும் தனது உழைப்பின் பணம் சேர்ந்து இருக்கிறது என்ற எண்ணம் இருந்தால்தான், இந்த வீடுகளின் தரம் குறித்து ஏழைகள் கேள்வி எழுப்புவும், பராமரிப்பதில் அக்கறை கொள்ளவும் செய்வார்கள். இல்லையெனில், மிக நல்ல நோக்கத்துடன் அரசு அறிவித்துள்ள இத்திட்டம் குறைப்பட்டுப் போகும்.
பயனாளிகளின் தேர்வில்கூட, தமிழகத்தின் எந்த இடத்திலும் குடும்பத்தின் அங்கத்தினருக்கு வீடோ, வீட்டுமனையோ, நிலமோ சொந்தமாக இல்லை என்பதை உறுதி செய்வதில் அரசு கறாராக இல்லாவிட்டால் உள்ளாட்சியில் இடம்பெற்றுள்ள அரசியல்வாதிகளும், அதிகாரிகளும் ஏற்கெனவே வீடு இருப்போரும் கூட்டணி வைத்து இந்தத் திட்டத்தை அபகரித்துச் சென்ர்ருவிடும் வாய்ப்புகள் ஏராளம்.
நன்றி : தினமணி
தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் உள்ள 21 லட்சம் மண்குடிசைகள் கான்கிரீட் வீடுகளாக மாற்றப்படும் என்று ஆளுநர் உரையில் தமிழக அரசு அறிவித்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது. அதை எப்படி நடைமுறைப்படுத்தப் போகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்துப் பாராட்டவும் செய்யலாம்.
மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாடு மற்றும் வீட்டுவசதி அமைச்சகம் 2006-ம் ஆண்டில் அமைத்த தொழில்நுட்பக் குழுமம், நகர்ப்புற வீடுகள் பற்றாக்குறை குறித்து அண்மையில் அறிக்கை அளித்தது. பத்தாவது ஐந்தாண்டுத் திட்டக் காலத்தின் இறுதியில் (2007-08) இந்தியாவில் நகர்ப்புறங்களில் வாழும் 2.47 கோடி குடும்பங்கள் வீடுகளின்றி அவதிப்படுவதாக அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் 2.17 கோடி குடும்பங்களின் மாத வருமானம் ரூ.3,300-க்குள். 28 லட்சம் குடும்பங்களின் மாத வருமானம் ரூ.7300-க்குள்.
நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லாத குடும்பங்கள் அதிகம் உள்ள மாநிலம் மகாராஷ்டிரம். 37.8 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு வீடுகள் இல்லை. இரண்டாம் இடத்தில் இருப்பது தமிழகம்தான். 28. 2 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு வீடுகள் இல்லை. இது நகர்ப்புறக் கணக்கெடுப்பு மட்டுமே. அதிலும், 2001 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் அமைந்த புள்ளிவிவரம்.
இந்நிலையில் தமிழகத்தின் ஊரகப் பகுதிகளில் 21 லட்சம் பேர் மண்குடிசைகளில் வாழ்வதாகப் புள்ளிவிவரங்கள் மூலம் அறியவந்துள்ளதாக ஆளுநர் உரையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் இந்தப் புள்ளிவிவரத்தை விடவும் இரு மடங்கு குடும்பங்கள் வீடு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை நிலை. அண்மைக் காலங்களில் பெய்த பெருமழையின்போது மண்குடிசைகளில் வாழ்ந்த மக்கள் பட்ட துயரங்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
கிராமப்புறங்களில் வீடு இல்லாத குடும்பங்களின் பிரச்னை மழைக்காலத்தோடு முடிந்துபோகிறது. ஆனால் நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லாத மக்களின் சிக்கல் மிகவும் மோசமானது. நகர்ப்புறங்களில் அழகு, தூய்மை ஆகிய காரணங்களுக்காக இவர்கள் விரட்டப்படும்போது, ஏற்கெனவே நெருக்கடியில் உள்ள குடிசைப் பகுதியை நாடிப் போவதைத்தவிர வேறு வழியே இல்லை. நகர்ப்புறங்களில் வீடு இல்லா மக்களின் வாழ்க்கைக்கு குடிசை மாற்று வாரியம் இருந்தாலும்கூட, நகரத்தில் இடம் கிடைக்காததால் அவர்களுக்கு வீடு கட்டித் தர முடியவில்லை என்று கூறப்படுகிறது. ஆனாலும், தமிழ்நாடு வீட்டு வசதி வாரியத்துக்குச் சொந்தமான நிலங்களில் தமிழ்நாடு முழுவதும் 323 ஏக்கர் நிலம் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதில் 175 ஏக்கர் நிலம் சென்னை கே.கே.நகர் கோட்டத்தில் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலங்களை மீட்டு, குடிசைமாற்று வாரியம் இங்கே அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளை கட்டச் செய்யலாம். கூவம் நதி தூய்மைப் பணிக்காக வெளியேற்றப்படும் குடும்பங்களுக்கு இந்தக் குடியிருப்புகளை வழங்கலாம்.
ஊரகப் பகுதி என்றாலும், நகர்ப்பகுதி என்றாலும் ஏழை மக்களுக்கு வீடு கட்டித் தருவது பாராட்டுக்குரியது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அவற்றை இலவசம் என்று சொல்லும்போதுதான் சற்று நெருடலாக இருக்கிறது.
முதல்கட்டமாக, நிகழாண்டில் ரூ.1800 கோடி செலவில் 3 லட்சம் வீடுகள் கட்டித் தரப்படவுள்ளன என்றும் ஆளுநர் உரையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது ஒரு குடிசை வீட்டை கான்கிரீட் வீடாக கட்டுவதற்கு ஆகும் செலவு ரூ.60,000.
1,500 ரூபாய் மதிப்புள்ள இலவச கலர் டி.வி. கொடுப்பதற்கே ஒவ்வொரு பயனாளியிடமும் அதிகாரிகள் ரூ.100 முதல் ரூ.200 வரை பெற்றுள்ளனர் என்பதை அரசு மறுத்தாலும் மக்கள் மன்றத்தில் அனைவரும் அறிந்த ரகசியம். ரூ.60,000 மதிப்புள்ள இந்த வீடுகளை அரசு இலவசமாகக் கட்டிக் கொடுக்கும் என்றால், அதற்காக நடைபெறக்கூடிய பாரபட்சங்கள், முறைகேடுகள் எப்படி இருக்கும் என்று சொல்ல வேண்டியதே இல்லை.
மிக உயர்ந்த நோக்கத்துடன் கட்டித் திறக்கப்பட்டு வந்துள்ள பெரியார் சமத்துவபுரங்கள் அனைத்திலும் இப்போது திடீர் ஆய்வு நடத்தினால், அங்கு பாதிக்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் வாடகைக்கு விடப்பட்டுள்ளதை அறிய முடியும். காரணம், பயனாளிகள் ஏற்கெனவே சொந்த வீடு வைத்திருப்பதாலும், அரசு மலிவாக வீடு கட்டித் தருவதால் அந்த வாய்ப்பை எந்த வகையிலும் கைப்பற்ற முற்பட்டு வெற்றி கண்டவர்கள் என்பதும்தான். இத்திட்டத்தில் பயனடைந்த ஏழைகள் மிகச் சிலராகவே இருக்கின்றனர். இது அரசின் தவறல்ல. அரசியல்வாதிகளுக்கு துணை போன, வருவாய்த்துறை அதிகாரிகளின் தவறு. அதே நிலைமை இந்தத் திட்டத்துக்கும் வந்துவிடக் கூடாது. இலவசத்தின் மதிப்பு உயரும்போது முறைகேடுகளின் அளவும் உயர்வது இயல்பு.
தமிழக அரசு இந்த ஏழைகளுக்கு வீடுகளைக் கட்டித் தருவதற்கான தொகை முழுவதையும் முழுக்க முழுக்க வட்டியில்லாக் கடனாக அளித்து, குறைந்தது 12 அல்லது 15 ஆண்டுகளுக்கு அத்தொகையை சிறு தவணைகளாகப் பிரித்து, மாதவாடகை போல செலுத்தும்படி செய்தாலும்கூட, இத்திட்டத்தில் குறைந்தது 75 சதவீதம் உண்மையான ஏழைகள் பயன்பெற ஏதுவாகும். 50 சதவீத மானியம் வழங்கினாலும் தவறில்லை.
வீட்டின் ஒவ்வொரு செங்கல், சிமென்ட் கலவையிலும் தனது உழைப்பின் பணம் சேர்ந்து இருக்கிறது என்ற எண்ணம் இருந்தால்தான், இந்த வீடுகளின் தரம் குறித்து ஏழைகள் கேள்வி எழுப்புவும், பராமரிப்பதில் அக்கறை கொள்ளவும் செய்வார்கள். இல்லையெனில், மிக நல்ல நோக்கத்துடன் அரசு அறிவித்துள்ள இத்திட்டம் குறைப்பட்டுப் போகும்.
பயனாளிகளின் தேர்வில்கூட, தமிழகத்தின் எந்த இடத்திலும் குடும்பத்தின் அங்கத்தினருக்கு வீடோ, வீட்டுமனையோ, நிலமோ சொந்தமாக இல்லை என்பதை உறுதி செய்வதில் அரசு கறாராக இல்லாவிட்டால் உள்ளாட்சியில் இடம்பெற்றுள்ள அரசியல்வாதிகளும், அதிகாரிகளும் ஏற்கெனவே வீடு இருப்போரும் கூட்டணி வைத்து இந்தத் திட்டத்தை அபகரித்துச் சென்ர்ருவிடும் வாய்ப்புகள் ஏராளம்.
நன்றி : தினமணி
கிரெடிட் கார்டில் கண்டபடி செலவழிப்பவரா? : வங்கிகள் கிடுக்கிப்பிடி

உரிய காலத்துக்குள் பணம் கட்டாமல் இருந்தால், அல்லது குறைவான பணம் கட்டியிருந்தால் உங்கள் கிரெடிட் கார்டின் உச்சவரம்பு குறைக்கப்படலாம். வங்கிகளின் இந்த முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை கிரெடிட் கார்டு பயன்பாட்டில் கிடுக்கிப்பிடியாகக் கருதப்படுகிறது. ஒருவரின் கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் தகுதியின் அடிப்படையில் அவருக்கு வங்கிகள் கடன் அட்டைகள் எனப்படும் கிரெடிட் கார்டுகளை வழங்குகின்றன. அப்படி வழங்கும் போது, அந்த அட்டையைப் பயன்படுத்தும் உச்சவரம்பும் குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது, ஒருவர் தனது கடன் அட்டையை ஒரு லட்சம் ரூபாய் வரையில் பயன்படுத்தலாம். 45 நாட்களுக்குள், அதை வட்டியுடன் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். காலம் அதிகரிக்க அதற்கான வட்டி வீதமும் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்லும். இப்படி கிரெடிட் கார்டைப் பயன்படுத்தியே வாழ்க்கையைக் கழிப்பவர்கள் பின் அதைத் திருப்பிக் கட்ட சிரமப்படுகின்றனர். இதனால், பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்ட வங்கிகள், இந்த நடைமுறையில் சில மாற்றங் களை கொண்டு வந்துள்ளன. அதன்படி, கிரெடிட் கார்டை அதிக அளவில் பயன்படுத்துபவர் களது உச்சவரம்பு குறைக் கப் பட்டுள்ளது. எச்.எஸ்.பி.சி., ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ போன்ற வங்கிகள் இதை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளன.
இது குறித்து, ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ.,வங்கி ஊழியர் ஒருவர் கூறுகையில்,'எங்கள் வங்கி இப்போது 'ப்ரூடன்ட் கிரெடிட் கார்டு லைன் மேலாண்மை' குறித்த சில விஷயங்களைப் பின்பற்றி வருகிறது. அதனால், சில வாடிக்கையாளர்களின் கிரெடிட் மற்றும் ரொக்கப் பரிமாற்றங்களின் உச்சவரம்பு குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இது, நல்ல விளைவுகளை ஏற்படுத்தி வருகிறது' என்று தெரிவித்தார். இந்த அதிரடி மாற்றத்துக்கு இரண்டு காரணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன. ஒன்று, கடன் அட்டை வாங்கி அளவில்லாமல் செலவழித்து விட்டு திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் கஷ்டப்படுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி வருவதால் அதைக் குறைப்பதற்காக. இரண்டு, கடன் அட்டை வாங்கி வைத்து விட்டு, அதைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பவர்கள் அல்லது செலுத்த வேண்டிய அளவை விட குறைந்த அளவிலேயே பணம் செலுத்துபவர்கள் இவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதற்காக. இந்த நடைமுறையை சில வங்கிகள் கடந்த ஓர் ஆண்டாகவே கடைப்பிடித்துவருவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த நடைமுறையால், பாதுகாப்பற்ற கடன் வழங்கலைத் தவிர்க்க முடிவதாக வங்கி அதிகாரிகள் சிலர் தெரிவித்துள்ளனர். இதனால், 2009ல் இரண்டு கோடி கிரெடிட் கார்டுகள் குறைந்து விட்டன, என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
நன்றி : தினமலர்
இது குறித்து, ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ.,வங்கி ஊழியர் ஒருவர் கூறுகையில்,'எங்கள் வங்கி இப்போது 'ப்ரூடன்ட் கிரெடிட் கார்டு லைன் மேலாண்மை' குறித்த சில விஷயங்களைப் பின்பற்றி வருகிறது. அதனால், சில வாடிக்கையாளர்களின் கிரெடிட் மற்றும் ரொக்கப் பரிமாற்றங்களின் உச்சவரம்பு குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இது, நல்ல விளைவுகளை ஏற்படுத்தி வருகிறது' என்று தெரிவித்தார். இந்த அதிரடி மாற்றத்துக்கு இரண்டு காரணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன. ஒன்று, கடன் அட்டை வாங்கி அளவில்லாமல் செலவழித்து விட்டு திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் கஷ்டப்படுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி வருவதால் அதைக் குறைப்பதற்காக. இரண்டு, கடன் அட்டை வாங்கி வைத்து விட்டு, அதைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பவர்கள் அல்லது செலுத்த வேண்டிய அளவை விட குறைந்த அளவிலேயே பணம் செலுத்துபவர்கள் இவர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதற்காக. இந்த நடைமுறையை சில வங்கிகள் கடந்த ஓர் ஆண்டாகவே கடைப்பிடித்துவருவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த நடைமுறையால், பாதுகாப்பற்ற கடன் வழங்கலைத் தவிர்க்க முடிவதாக வங்கி அதிகாரிகள் சிலர் தெரிவித்துள்ளனர். இதனால், 2009ல் இரண்டு கோடி கிரெடிட் கார்டுகள் குறைந்து விட்டன, என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
நன்றி : தினமலர்
பி.எஸ்.என்.எல்., 'ப்ரீபெய்ட் பிராட் பேண்ட்'
பி.எஸ்.என்.எல்., ப்ரீபெய்டு பிராட் பேண்ட் திட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாடு பி.எஸ்.என்.எல்., வட்டத்தின் செய்திக் குறிப்பு: பி.எஸ்.என்.எல்., ஏற்கனவே கட்டணம் செலுத்தக் கூடிய பிராட் பேண்ட் (அகண்ட அலைவரிசை) சேவையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இச்சேவையைப் பெற, வாடிக்கையாளர்கள் பி.எஸ்.என்.எல்., வாடிக்கையாளர் சேவை மையத்தில் விண்ணப்பிக்கலாம்.விண்ணப்ப படிவங்களை பி.எஸ்.என்.எல்., இணையதளத்தில் இருந்து 'டவுண் லோடு' செய்து கொள்ளலாம். இச்சேவையை பெற விரும்புவோர், பி.எஸ்.என்.எல்., தரை வழி இணைப்பு மோடம் வைத்திருக்க வேண்டும்.
'ப்ரீ பெய்டு பிராட் பேண்ட்' சேவைக்கு மாதாந்திர கட்டணம் எதுவும் கிடையாது. இணைப்பு கொடுக்க 250 ரூபாய் கட்டணம் வசூலிக்கப்படும். அறிமுகச் சலுகையாக 30 நாட்களுக்கு இணைப்பு கட்டணம் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளது. வாடிக்கையாளர்களுக்கு 50 'எம்பி' இலவச, 'டவுண்லோடு' அளிக்கப்படும். இது 15 நாட்கள் மதிப்பு கொண்டதாக இருக்கும். வாடிக்கையாளர்கள், தங்களது கணக்குகளை, 'ரீ சார்ஜ்' செய்து கொள்ளலாம். டில்லி மற்றும் மும்பையை தவிர நாடு முழுவதும் எங்கு வேண்டுமானாலும், இந்த சேவையை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். இவ்வாறு அதில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
நன்றி : தினமலர்
Labels:
தகவல்,
தொலைக்காட்சி
Subscribe to:
Posts (Atom)






